पर्दैन के लज्जित बन्न हामी ?
वि.सं.२०८०
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल : न कार हाम्रा न त भ्यान हाम्रा न छन् कुनै वाहन यान
पुरा पढ्नुहाेस्
गणतन्त्रको फसल
वि.सं.२०८०
एमपी पाण्डे : अनि भुत्ते भएको हो ठुलासैनको उकालो छिचोलेर राता गुराँसको रक्तिम आभा चुम्ने वर्षौं
पुरा पढ्नुहाेस्
चोर भन्न कहाँ पाइन्छ ?
वि.सं.२०८०
भोलानाथ सुबेदी : यसरी चोर भन्न कहाँ पाइन्छ अरुमाथि दोष थुपार्न कहाँ पाइन्छ भाग लगाएर बाँडेर
पुरा पढ्नुहाेस्
भेट
वि.सं.२०८०
सुरज पराजुली : निक्कै पहिला काठमाडौं आउँदा उँधो मुन्टो लगाएर धरहरा हेर्दा मलाई बडो अचम्म लाग्थ्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
मलाई नक्कली चाहिन्छ
वि.सं.२०८०
बिनुबाबा घिमिरे : सक्कली त हराउँछ बाबु मलाई त नक्कली चाहिन्छ सोझासाझाको त काम छैन बाबु
पुरा पढ्नुहाेस्
जनताको दिलमा घामै लागेन !
वि.सं.२०८०
सुभाषचन्द्र देवकोटा : हिजो ! हाम्रो बाले लाहुरे भैसी पाल्नु हुन्थ्यो, उसका बाले दुध र घिउ
पुरा पढ्नुहाेस्
सुरक्षा
वि.सं.२०८०
स्नेह सायमि : एक दिन हाम्रो गाउँमा एउटा अजंगको गिद्ध आइपुग्यो र भन्यो— म शाकाहारी गिद्ध
पुरा पढ्नुहाेस्
स्वार्थ कालो
वि.सं.२०८०
टङ्कराज ढकाल तितेपाती : छ टाला घोटाला कहर अधिक छन् भन्छ कालो बिरालो करालो रालोले प्रहर
पुरा पढ्नुहाेस्
व्यङ्ग्य गर्न कहाँ मन छ !
वि.सं.२०८०
कृष्णकुमार कार्की : व्यङ्ग्य गर्न कहाँ मन छ, आफ्नै नेताको ! अमूल्य भोट दिएर चुनावमा जिताको
पुरा पढ्नुहाेस्
हर्क साम्पाङ पागल हो !
वि.सं.२०८०
हर्क साम्पाङ पागल हाे ! जनताको बीचमा बसेर भाेर्लाकाे पातमा भात खाने हर्क साम्पाङ पागल
पुरा पढ्नुहाेस्
