मान्छे (कविता शृङ्खला- १०२)
वि.सं.२०८०
के.पी.पौडेल : काण्ड नै काण्डका योजना रच्दछन् । झेलका पापका पोखरी खन्दछन् ॥ रङ्गका भेदका छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
पोसाक महात्म्य
वि.सं.२०८०
तिलकराज पौडेल : साडीले संक्षेपीकरण गर्दै मिनी स्कट बनेछ । अपाङ्ग इस्टकोट अतास्सिदै आईलभ यू भनेछ
पुरा पढ्नुहाेस्
बौद्धिक प्रदूषण
वि.सं.२०८०
होम सुवेदी : भन्छन् सर्पले आफ्ना खुट्टा आफैँ देख्छ अरे सोहीअनुसार अरूलाई डस्ने स्वभाव भएकोले हामीले
पुरा पढ्नुहाेस्
के के बिग्रियो !
वि.सं.२०८०
टङ्कबहादुर आले : बाउ बिग्रियो अनि माउ बिग्रियो समयमा उपचार छैन घाउ बिग्रियो । दाइ बिग्रेर
पुरा पढ्नुहाेस्
दुर्जन / सज्जन
वि.सं.२०८०
चन्द्रमणि अधिकारी : १. व्यर्थै धाक जमाउँछन् कपटका जो मूर्खले बैगुनी टिप्छन् सज्जनले उनैसित कुरा मानेर
पुरा पढ्नुहाेस्
चिन्ता कतिपय
वि.सं.२०८०
संप्रस पौडेल : चुरोट उद्योगीले प्याकेटमा मुख कुहिएको फोटो छपाएपछि तिनले गरेको जनस्वास्थ्यको चिन्ता देखेर एकाएक
पुरा पढ्नुहाेस्
साँढा शासन
वि.सं.२०८०
कृष्णदेव रिमाल : हिँड्दा हिँड्दै एक दिन अनायास बास पर्यो दशरथचन्दको पालिमा सोधे- देशको खबर मैले
पुरा पढ्नुहाेस्
खान छैन सागभात
वि.सं.२०८०
दुर्गा रिमाल अधिकारी : १. खान छैन मिष्ठ वस्तु खान छैन दालभात खान छैन अन्नपात खान
पुरा पढ्नुहाेस्
जुत्ता
वि.सं.२०८०
विमल निभा : देशलाई बदल्छु भनेर कसम खानेहरूले एकाएक बदलेका छन् आफ्ना जुत्ता जुत्ताको रङ छ
पुरा पढ्नुहाेस्
भ्यागुताको बिहे
वि.सं.२०८०
लक्ष्मण नेवटिया : भ्यागुताको बिहे -१ गर्मीको बहानामा पानीको चाहनामा गराइयो भ्यागुताको बिहे हतार हतारमा- केही
पुरा पढ्नुहाेस्
