क्षमा याचना
वि.सं.२०८०
युवराज भण्डारी : हे ईश्वर ! तिमीलाई समेत विचारणीय हुन सक्ने विषय एक मानिसलाई कसरी सुझ्थ्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
रथका दुई पाङ्ग्रा
वि.सं.२०८०
नवीन देवकाेटा : १ः मेरी उनी कस्ती कस्ती ! ग्रहण लागेर मात्र, नत्र त पूणर्ेको जून
पुरा पढ्नुहाेस्
घाँडो बने लम्पट
वि.सं.२०८०
टङ्कराज ढकाल तितेपाती : मुर्दा झैं किन लम्पसार घरमा सङ्घीयता चौखट के हो एकिन छैन दुष्ट
पुरा पढ्नुहाेस्
ठुला मान्छे
वि.सं.२०८०
छायादत्त न्यौपाने : हामी कति ठुला मान्छे हात्ती भन्दा ठुला साँच्चै ठुला लामा मान्छे अजिङ्गर झैं
पुरा पढ्नुहाेस्
पत्याउनु छ !
वि.सं.२०८०
अर्जुन पराजुली : खाने बेलामा बाहेक अघिपछि कहिल्यै मिल्नु छैन ! भ्रष्टाचार बाहेक काम अरु केही
पुरा पढ्नुहाेस्
को हौ तिमी ! मेरो नाम राख्ने ?
वि.सं.२०८०
सुभाषचन्द्र देवकोटा : को हौ तिमी ? मेरो अस्तित्वमाथि धावा बोल्ने ? मेरा आमा र बाको
पुरा पढ्नुहाेस्
आयो ऊँट बजार
वि.सं.२०८०
रमेश खकुरेल : आयो ऊँट बजार, आ हा क्या राम्रो दौडे हेर्न हजार, आ हा क्या
पुरा पढ्नुहाेस्
बाह्रभाइ बा (७)
वि.सं.२०८०
डिल्लीप्रसाद मूलतिहुन : देशभक्तको साथ छोड्नुभो स्याल ,बाघको खोल ओढ्नुभो स्वच्छ दृष्टिमा दाग देख्नुभोल भ्रष्टाचारको गीत
पुरा पढ्नुहाेस्
मान्छे (कविता शृङ्खला- १०२)
वि.सं.२०८०
के.पी.पौडेल : काण्ड नै काण्डका योजना रच्दछन् । झेलका पापका पोखरी खन्दछन् ॥ रङ्गका भेदका छन्
पुरा पढ्नुहाेस्
पोसाक महात्म्य
वि.सं.२०८०
तिलकराज पौडेल : साडीले संक्षेपीकरण गर्दै मिनी स्कट बनेछ । अपाङ्ग इस्टकोट अतास्सिदै आईलभ यू भनेछ
पुरा पढ्नुहाेस्
