हानोस् झटारो छिटो
वि.सं.२०८२
रामशरण न्यौपाने : जो जो पुग्दछ बस्न उच्च पदमा बिक्छन् खुराफातमा लाग्छन् दाम बटुल्न खातिर तिनै
पुरा पढ्नुहाेस्
विशिष्ट श्रेणीकाे पदासीन
वि.सं.२०८२
डा. छायादत्त न्याैपाने : भाेक सबैलाई लाग्छ तर तर सबै भाेक एउटै खुराकले मेटिने उस्तै हुँदैनन्
पुरा पढ्नुहाेस्
हामी त केवल घण्टा हौँ
वि.सं.२०८२
मीनप्रसाद लामिछाने : म शिक्षक हुँ म विद्यार्थी हुँ म कर्मचारी हुँ म व्यापारी हुँ भनेर
पुरा पढ्नुहाेस्
म देश मान्दिन !!
वि.सं.२०८२
कलानिधि दाहाल : देशको भक्तको भित्तो झुन्डिदैन कतै मन समुद्रको किनारामा म छुन्न एउटा कण !
पुरा पढ्नुहाेस्
हेर साँढेहरू यी
वि.सं.२०८२
चन्द्रप्रसाद न्याैपाने : अन्यायीकाे घर सहरमा देखिने शासकीय निम्जा फस्छन् दलदलविषे उठ्दछन् राजकीय भुङ्ग्रामा छन् गरिब
पुरा पढ्नुहाेस्
शहीदको जुत्ता !
वि.सं.२०८२
सुभाषचन्द्र देवकाेटा : आमा ! मैले तिमीलाई सुख त दिन सकिन तर सम्झनाको लागि रगतले लतपतिएको
पुरा पढ्नुहाेस्
विचार गर्नुस् न्यायाधीशज्यू
वि.सं.२०८२
हरिप्रसाद उप्रेती : तपाईलाई न्यायाधीशमा छनौट गर्नु पूर्व नै आफूलाई जाँच्नुस् के म न्यायाधीश हुन लायक
पुरा पढ्नुहाेस्
वीर नेपाली
वि.सं.२०८२
हरिप्रसाद घिमिरे : जसले देश बनायो त्यसको सलिक तोड्छौँ आफू भित्रभित्रै भाँडिन्छौँ बैरीसँग गला जोड्छौँ देश
पुरा पढ्नुहाेस्
जंगली हात्तीले- लगायो साढेसाती
वि.सं.२०८२
लक्ष्मण नेवटिया : फाल्गुणको चुनाव सकेर फर्कनु ठानेर जाति। भारत लागेका नेपालै फर्किए आसामे पन्द्र हात्ती।
पुरा पढ्नुहाेस्राज्यको दाइँ
वि.सं.२०८२
हरिप्रसाद घिमिरे : व्यथा सुन्नुपर्ने छ भोकाहरूको कथा सुन्नु पर्ने छ धोकाहरूको समस्या लुकेको छ पोकाहरूको
पुरा पढ्नुहाेस्
