नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विश्वनाथ ढुङ्गेल :

हाँसिखेली रमेका छन्
गाउँ वर र पर
सुनसान हुने भयो अब
बाबा नहुँदा घर । १

तिम्रै यादले होला
रुन्छिन् आमा धर धर
आमाकाे आँसु पुछ्न बाबा
आऊ न फर्कि घर ।२

रोई बसेका छौँ बाबा
मुन्टो लुकाई तर
छैन सजीसजाउ बाबा
तिमी विना यो घर ।३

छोडी गयौ तिमीले बाबा
हाम्रो पनि को छ र
हाम्रा खुशी दिलाउन बाबा
फर्केर आऊ घर ।४

सपना त ठूलो थियो नि बाबा
थियो नि बेग्लै रहर
तिमी नहुँदा अहिले बाबा
सून्य भयो नि याे घर । ५

निर्मल थियो नि बाेली
बाबा थिए नीडर
टुहुरा नबनाऊ बाबा
आऊ न फर्कि घर । ६

घाँस पराल खोजन
आमालाई लिई साथमा
घरको दियो निभिगयो
बस्छौं नि कालाे रातमा । ७

हातका ललिपप
खान्थ्यौँ नि बाडीँ चुसी
इरादा थियो नि बाबा
हाँसने र खेलने खुशी। ८

तिम्रा ती तस्विरले
बाबा बोलेझैं लागेको
कनकले सुन्दछ बाबा
बाबु भनि डाकेको ।९

तिमी नहुँदा बाबा
जीवन खड्कियो रहर
के गरी ओतने यो झरी बाबा
कच्चा छ हाम्रो घर । १०

तिम्रा सजि सजाउ
लुगा र फाटाहरु
रङ्गिएका छन् हाम्रा
आँसुका टाटाहरु ।११

छल गरेर भन न बाबा
छोडी गयौ नि किन
जहाँ छौ भन बाबा
आउँछौ नि हामी लिन । १२

मुख हेरने दिनमा बाबा
तस्विर हेर्नै पर्यो
निर्मोही बन्यौ नि कि
बाबालाई कसले हर्यो । १३

टुहुरा भयौँ नि हामी
आमा भइन् मुर्छित
सबैका थियौ नि बाबा
हँसिला अनि लक्षित । १४

०००
भक्तपुर