नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भावना न्यौपाने :

आमा तिमी उठन, किन उठ्दैनौ ?
के साच्चै मसँग रिसाएकी हौ र ?

पहिलाको जस्तै गरी पुतली बनाइदेउन आमा
पहिलाको जस्तै गरी कपिमा मोटर बनाइदेउन आमा ।
आमा तिमी उठन, किन उठ्दैनौ ?
के साँच्चै रिसाएकी हौ र ?

ती बालापनका कुराहरु सम्झ त ?
मैले तिमीलाई सताएका दिनहरु सम्झ त ?
आमा तिमी उठन, किन उठ्दैनौ ?
के साँच्चै मसँग रिसाएकी हौ र ?

तिमी बस्न खोज्दा मेच तानेर तिमीलाई
लडाएको दिन सम्झ त ?
हामी सँगै बसि गीतहरु सुनेका दिन सम्झ त
आमा तिमी उठन, किन उठ्दैनौ ?
के साँच्चै मसँग रिसाएकी हौ र ?

म तिमीसँग नहुँदा अतालिएका दिनहरु सम्झ त ?
म तिमीसँग नहुँदा कल्पिएका दिनहरु सम्झ त ?
आमा तिमी उठन किन उठ्दैनौ ?
के साँच्चै मसँग रिसाएकी हौ र ?

तिमी अशक्त थियौ तर सबैको लौरो बन्याै
तिमी ज्ञानको भण्डार थियौ सबैको मार्गदर्शन बन्याै।
आमा तिमी उठन किन उठ्दैनौ?
के साँच्चै मसँग रिसाएकी हौ र ?
आज पनि सम्झन्छु आमा तिम्रो त्यो दानको भावना
आज पनि सम्झन्छु आमा तिम्रो त्यो त्यागको भावना।

त्यही साथ र सँस्कारले म पनि
हिँड्न खोज्दैछु असल बाटोमा
त्यही साथ र सँस्कारले म पनि
गर्न खोज्दैछु असल कर्म ।
फेरि पनि भन्छु आमा तिमी उठन किन उठ्दैनौ ?
के साँच्चै मसँग रिसाएकी हौ र ?

०००
भक्तपुर