नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

दीनानाथ पोख्रेल :

चिन्दैन आफ्नो जन्म जो पर्नेछ भारी सङ्कट।
जानेर यो उठ्‌ने छ जो चिर्नेछ भारी झन्झट ।।
अग्लो सुमार्गी जो बन्यो बग्नेछ भारी निर्झरी।
सन्तान आफ्ना बिग्रिँदा आनन्द होला के गरी ?०१।।

बाबा र आमा झेल्दछन् सङ्कष्ट भारी जान यो।
टोक्छन् असाध्यै दुष्टले, दुख्नेछ ज्यादै चेत यो ।।
सन्तान उल्टो मार्ग छन् आनन्द भाग्छ त्यो घरी।
सन्तान आफ्ना बिग्रिँदा आनन्द होला के गरी ? ०२।।

पोल्दो छ छाती बेस्सरी छोरा र छोरी दुर्गुणी।
बन्छन् सुकर्मी सोच्दथेँ सन्तान मेरा सद्‌गुणी ॥
दुख्दै छ छाती जोडले हान्दै छ शोला बेस्सरी ।
सन्तान आफ्ना बिग्रिँदा आनन्द होला के गरी ?०३।।

उत्साह सारा सुक्दछन् सन्तान बाटो बिर्सिऊन्।
सौभाग्य नौला डुल्दछन् सन्मार्ग उम्दा सिर्जिऊन् ।।
छोरा र छोरी दुख्दछन् बर्सन्छ पीडा बर्बरी ।
सन्तान आफ्ना बिग्रिँदा आनन्द होला के गरी ?०४॥

बस्दा त आफ्ना साथमा उत्साह वर्षा हुन्छ रे।
सन्तान टाढा लाग्दछन् सौजन्य आभा लुक्छ रे ।।
उत्साह छाती फक्रियोस् झुल्नेछ शोभा फर्फरी ।
सन्तान आफ्ना बिग्रिँदा आनन्द होला के गरी ?०५।।

०००
इलाम