नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भिम पाैडेल घाँसे :

फुले जुङ्गा दारी, नयन मधुरा कान बुजिए।
रह्याे हड्डी छाला, तन बल सकी, पाउ कुँजिए।
न खाँदामा मीठाे,रस छ मुखमा, स्वाद सकियाे।
न चेतैभाे ताजा, छिनभर नभै, भुल्छ भुलियाे।१।

तनै दु:खी ज्यादा न त छ निदरी, रात विचमा।
बिछौनामा सुत्दा चस चस दु:खी वात मनमा।
यिनै छाेरा छाेरी परिजन रहेता, तर पनि।
उनैका यात्रामा हरबखत साथी छु म पनि।२।

कतै टाढा निस्कूँ नत छ बल नै देह गतिमा।
हुने देहै पीडा,हँ..हँ. छ मनमा, वाेल्छ मुखमा।
सहारा लट्ठीकाे घर निकटमा पाउ गतिकाे।
हितैषी दाँवाले, नजिक छभने वात उति भाे।

बितेका पैले ती मन मन कहानी जब खडा।
यही चाेला हाम्रो, दिन दिन घटी, हुन्न तगडा।
उधारी याे गाेली, पल पल लिनै पर्छ मुखमा।
अझै बाचूँ भन्ने, हरबखत आशा छ मनमा।४।

०००
उदयपुर