नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

विश्व शाक्य :

कतैकतै मुग्लिङ बजारजस्तो, कतैकतै बसन्तपुर दरबारचोकजस्तो, कतै डाँडाकाँडा, कतै समथर फाँट । मान्छेहरू भन्छु एउटै मान्छे छैन । कोही आफूलाई नेवार, बाहुन, क्षेत्री भन्छन्, कोही आफूलाई तमु, मगर, किराँत भन्छन्। कोही पहाडिया, कोही मधिसे, आआफ्ना भेषभूषा र धर्म, भाषाका समूहसमूहहरू । मान्छे त कता हो कता ? कहीं यता तानातान, कहीं उता हानाहान । के हो, के हो ? यस्तै भन्नै नसकिने ।

झलक्क लाग्छ, यो मुग्लिङ बजार नै हो । आजभन्दा ३०/३५ वर्षअगाडि पृथ्वीराजमार्गको बाटो काठमाडौं जाँदा, आउँदा मुग्लिङ बजारमा भात ख्वाउन बस रोक्थे । उनताका बस रोक्नेबित्तिकै भात खान यता आउनुहोस्, यता आउनुहोस् भनेर बसका यात्रुहरूलाई पाखुरा समातेर तानातान गर्थे ।

अहिले यहाँ पनि यस्तै भइरहेको छ। घरी उसले तान्छ लौ हाम्रो राज्य घोषणा गरिदेऊ भन्छ, घरी त्यसले तान्छ लौ हाम्रो राज्य घोषणा गरिदेऊ भन्छ । यतै पनि तानातान उतै पनि तानातान । घरी उसको भेषभूषा नौ लगायो, उसैको राज्य घोषणा गरिदियो, घरी त्यसको भेषभूषा लगायो, त्यसैको राज्य घोषणा गरिदियो। क्या मज्जा । मानौं ऊ पुतला हो जसले जे लगाइदियो लगायो, जसले राजे बोल भने बोलिदियो, बस् । उस्तैपरे ‘कि लाऊ माया उहीतिर, कि लाऊ माया मैतिर, नलाऊ माया दुईतिर’ भनेर कम्मर भाँचीभाँची नाच्न पनि भ्याएकै छ ।

यस्तै भीडको तानातानमा ५/७ जना जँड्याहाहरू ढुनमुनिंदै भीडमा ठेलमठेल गर्दै पसे । राज्य घोषणा गरिदिनेको दुवै हात च्याप्प समातेर मातेको बोलीमा भन्न थाले- ‘नयाँ नेताहरूले पृथ्वीनारानको सालिक किन भत्काएका होलान् भनेको त जो सप्पैलाई राज्य पुऱ्याउन पो रहेछ हेँ हेँ…। त्यस्तो था’पाको भए एक दुइटा सालिक त हामी पनि भत्काइदिन्थ्यौँ ला…. सप्पैले आफ्नो आफ्नो जातअनुसार राज्य पाए। हामी जँड्याको पनि राज्य हुनुपर्यो। स्वास्नीहरूले हामीलाई मान्छे नै गनेनन् हेँ हेँ…! जँड्याहाहरूले पनि निर्धक्क जाँडखान पाउनुपर्यो, नेताज्यू । त्यसैले नेताज्यू, भट्टीपसलजत्ति सप्पै समेटेर तर जँड्याहाराज्य घोषणा गरिदिनुपर्यो। पर्यो भनेपछि पर्योपर्यो।’ नभन्दै कुनचाहिँ जँड्याहाले अलि अग्लो ठाउँमा उभिएर ‘यो सेरोफेरो सब्वै मेरो’ भनेर ‘जँड्याहत’ राज्य घोषणा गर्याे । टररर ताली बज्यो ।

तालीको गड्गडाहटमा झसङ्ग भएर यो कानुकान्छा त ब्यूँझिहाल्यो। ज्या ऽऽ..। यसलाई सपना भन्ने हो कि विपना, के भन्ने हो ? यस फुट्या आँखाले कत्ति भेउ पाउन सकिएको छैन ।

०००
२४ पुस २०६६
फुट्या आँखा (२०७०)