नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. छायादत्त न्याैपाने :

खै अचेल म मै भाछु। अरूको कुरा सुन्नै मन छैन । मलाई आफै जाेतिने रहरै पुग्दैन ! दुवै हातले कपाकप खानुछ । हँ ! यति धेरै अहम् नगरूँ कि अलिकति साथीभाइका कुरा सुनुम् सुनुम हुन्छ फेरि आफैंले गरेको कामले मस्तिष्क हुँडल्छ । अरूबाट सिन्काे भाँचिएकै देख्दैनन् मेरा आँखा अनि त काम गर्ने कालू मकै खाने भालु भन्ने पूर्वज भनाइ अगाडि आउँछ बबुरा साथीभाइ जाऊन् भाडमा जस्तो आत्मीय दृश्य। मन न हाे ! अघाउँदैन । ए ! अघा न भन्छु हवस् त भन्छ बाहिर निस्कना साथ नसा उत्रन्छ ! विलासकाे पाेखरी खाेजिहाल्छ !

नसामा बाेल्ने हाे नसामा बाेलेकाे पुग्छ भन्ने छैन । जनतासँग हुन्न नभन्ने प्रतिपक्षीसँग हुन्छ नभन्ने मेरो साख्खै नीति छ । कार्यकर्ता केही रस पानका कुरा गर्छन् कि भन्ठान्छु तर देश विचल्लिमा छ, जनजीवन महङ्गीले पिटिएको छ भनेर अर्ती उपदेशमा उत्रन्छन् ! कन्सिरी तातेर आउँछ भन्या । कहिलेकाहीँ उदेक लाग्छ अर्ती-उपदेशका लागि त प्रतिपक्ष छँदैछ नि यति पनि थाहा नपाउने मेरा कार्यकर्ता कसरी भए ? खै कसरी भए ? अनुसन्धानमा खै कसलाई खटाउनु? मलाई मलाई भन्नेकाे भिडले उछारबाटाे दिन्न । काम कसैले गर्दैन । कतै यिनलाई मेरै प्रभावले त असर गरेको छैन ? मैले काम गर्न सिकाएको भए….!

कति सङ्घर्ष गरियो कस्ताकस्ता चुनौती खेपियाे खै लेखाजोखा ? मेरा भनिने विद्वान्ले मूल्यांकन गरेर प्रचारप्रसार सहित सम्मानकाे व्यवस्था गर्नुपर्दैन ? खाली भाषा संस्कृतिकाे उत्थानमा खटेर जीवन समर्पण गरेका स्रष्टा दुखी भए उपचार पाएनन् भनेर जनिहतका कुरा बाेकेर हुन्छ ? मकहाँ आउन त मेरा कुरामा काेसेली मिसाएर आउनुपर्छ नि ! तँ जेलनेल भाेगेकाे दुख पामान्छे भनेर सहानुभूति प्रकट गर्ने सज्जन त दिउँसै लालटिन बालेर खाेजे नभेटिने भाे ? यहाँ आफूलाई विदेशीकाे निर्देशनले हलचल गर्न दिन्न । उस्तै प्रतिपक्षीकाे देश विकासको याेजना, गरिब जनताका लागि राेजगारी जस्ता मागकाे लामो फेयरिस्ता आउँछ, कतै फकाएर, कतै धम्क्याएर, केही भाग दिएर मिलाउने बाध्यता छ । नजिकका कार्यकर्ताकाे विलासी जीवन चलाइदिनुपर्ने छ । यी कति जिम्मेवारी छन् मेरो काँधमा ? खै बुद्धिजीवीले कुरा बुझेको ? एकाेहाेराे नीति नियम, ऐनकानुनका कुरा गरेर राजनीति चल्छ ? राजनीति गर्ने मजस्ताे बयाेवृद्ध नेतालाई विधि सिकाउने ? अलिकति लाज छैन तपाईं बुद्धिजीवीसँग ! नभा पैंचाे मागेर आउनुस् तर लिएर आउनुस् ।

तपाईंलाई थाहा हुनुपर्ने युवाहरूलाई विदेश पठाउनुछ, भाग लिनुछ, आउँदो चुनाव जित्नुछ, लामाे समय जेल बसेर अर्जेकाे पदप्रतिष्ठा विलासी जीवन शैलीकाे जतन गर्नुछ ! याे खेल खेल्दै छल्दै धम्क्याउँदै प्राप्त पद हाे, चानचुने तिकडम हाेइन । मेरो याेजना आफू सुरक्षित रहने छ,आफू सुरक्षित रहेर संवैधानिक निकाय बसमा राख्नुछ । आफूअनुकूल नहुनेलाई घाेक्रेठ्याक लाउनुछ । साथ दिनेलाई जाेगाउनुछ , नदिनेलाई तहलाउनुछ, देश बनाउने, जनतालाई राहत दिने कुरामा अलमलिएर आफ्नो शुभलाभकाे अवसर गुमाउने मूर्ख म हाेइन । म त चतुर खेलाडी आफ्नो र आफ्नाकाे हित विपरीत जाने कुरा हुँदैन । पदमा छु भन्दैमा देशबासी सबैको हितका पछि लाग्ने ? यसरी नीति र याेजनाकाे पछि लागेर आफै दुख पाउने कुरा आउँदैन ।

हाे, नीति अबलम्बन गरिन्छ त्याे आफू अनुकूल , आफ्नै दुनाे साेझिने हुन्छ । आफू च्यात्तिएर देश टाल्ने, जीवन संहाल्ने गल्ती गरियो भने इतिहास उज्यालो हुन बेर लाग्दैन । मलाई थाहा छ इतिहास उजिल्याए आफै भत्किन्छ । कतै पद खुस्क्याे भने याे ऐसआराम खाेसिन्छ । याे निजी जीवन रक्षामा जुट्ने अभ्यासमै रमाउने हुँ म बाँकी सबै भाषण हाे ।

भाषण भनेको गरुन्जेल हाे पछि बिर्सनका लागि हाे । ऊ भाषणमा गाली गर्‍याे धम्की दियो भरेसाँझ सँगसँगै बस्याे जलपान गर्‍याे हात मिलायाे ! याे विगतदेखि बसेकाे रीतिथिति र व्यवहार मैत्री नजिर मैले तपाईंलाई सम्झाइरहनुपर्ने ? कहीँ नभा जात्रा हाँडी गाउँमा ! तपाईं मेरा हितैषीहरू जस्तो सुकै कठिनाइ आइपरे पनि प्रतिरक्षामा उभिइदिनुपर्छ ।

घुसजुस कमिसन उपहार जेजति प्राप्तिका स्राेत छन् ती सबै म र मेरा आफन्तलाई चाहिने विषय हुन् । घुस खान अरूलाई नदिने भनेको हाे आफूले नखाने भनेको छैन । नियमकानुन मैले पाे नमान्ने हाे ! कसैले नमान्ने भन्या हाे र ! जति भनिएको छ त्यति बुझौं न बढी बढी बुझेर लाल बुझक्कीकाे उपाधि नखाेसौं । मसँग नौथरी कुरा नगरौं म जे भन्छु कान खाेलेर सुन्ने गुन्ने र राम्ररी पालना गर्ने हाे। बाँकी दायाँबायाँ जे पर्छ म सम्हाल्छु । म छउन्जेल ढुक्क भए हुन्छ तपाईं मेरा अङ्ग । हेक्का रहाेस् मेरो विरोध गर्नु मेरो मात्र विरोध हाेइन मेरो पार्टीको पनि विरोध हाे । पार्टीको विराेध गरेपछि बाँकी राख्छन् मेरा कार्यकर्ताले ? तिनीहरू पहिल्यै तयार छन् कतिखेर के गर्ने ! याे कामका लागि आवश्यक प्रशिक्षण म आफैले दिएकाे छु । विराेधीलाई त देख्नै सक्तैनन् आखिर कार्यकर्ता कसका ? ठाकठुक जे पर्छ त्यै गरेर तहलाइहाल्छन् ।

बजार व्यवस्था जनमैत्री बनाउने भनेको वरिपरिबाट आउने कमिसनकाे भागबिलाे मिलाएर बुझ्ने गाेप्य विधि हाे । कतै भ्रम नरहाेस् महङ्गी र मिसावट, विषादी प्रयोग, आयात जस्ता बेथिति नियन्त्रण हाे कि भनेर, प्रस्ट छ यस्तो हाेइन । म विदेशी निर्देश मानेर हिँड्ने इमानदार कर्मचारी हुँ । हाे, मेरा सहकर्मीले विपक्षी पेल्ने, असहमत हुनेलाई गौडाे ढुकेर ठाउँका ठाउँ ठेउक्याएर मलाई सजिलो बनाउने हाे। हेरौं न मेरो विद्युत अवराेध गरेर अँध्यारो बाँड्ने सफलता ! याे मेरो र मेरो राजनीतिक पार्टीको नीति-पालना इमानदारीपूर्वक गरिरहेका छन् साथीभाइले । उनीहरूकै प्रतिरक्षामा मैले उद्योगी व्यापारीकाे स्वार्थ अनुकूल भइदिनुछ । मातहतमा रहेर आज्ञा पालना नगरी नीतिनियमका कुरा गर्नेलाई त किन किन गलहत्याउन मन लाग्छ ।

कस्तो के ? आफूले मान्नुपर्ने अनुशासन ममाथि लाद्न खाेज्छन् भन्या ! भाउन्न छुटेर आउँछ ! उनीहरूकाे काम त मेरो सल्लाह सुझाव, निर्देशन मानेर खुरुखुरु भाग बुझाउने हाे । यी र यस्ता आदेश पालक सज्जन पाे मेरा प्रिय मित्र हुन् । यी मेरो भरणपाेषणमा खटिने मित्रकाे सुरक्षा गर्नु मेरो दायित्व हाे । म यसमा सचेतछु । गडबड नगरी निर्देश मान्ने मित्रलाई छाता ओढाएर घामपानीबाट जाेगाउने जिम्मेवारी मेरो हाे । यसमा म इमानदार छु । ढुक्क हुनु कुनै आँच आउन दिन्नँ । अस्तु

०००
पर्वत, हाल काठमाडाैं