नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

मौकामा युगको बयान म गरूँ पुज्दै हिडूँ नारद
कल्पेको बरदानले महिषको आख्यान लेखूँ सब
हात्तीमा भगवानको भ्रम छरूँ सामर्थ्य औ गौरव
बृन्दाको छलले म इज्जत हरूँ पापी त जालन्धर ।

आफ्नै बन्धुहरू रसातल पुगुन् राजा बनूँ स्वर्गको
मागेछन् अधिकार नै यदि भने बिल्ला दिऊँ दैत्यको
ढोकामा हनुमानको भजन होस् गाथा चलोस् रामको
कालो रावणमा सदैव घसियोस् चर्चा नहोस् कामको ।

टासौं चन्दनको टिका सरलता झल्काउँदै माथमा
बोकौं खञ्जर स्वार्थको कपटको निर्धक्क भै साथमा
बेचौं आब्रु गरीबका उदरका खालीपनामा रमौं
चिल्लो शब्द सुनाउदा समरको योद्धा म आफैं बनौं।

चाहे मूर्ति कुनै बिकोस् धन मिलोस् मेरो यही चाहना
चाहे देश डुबोस् डुलूँ सगरमा मेरो यही कामना
मेरो ग्याँङ अमुल्य मान्नु सबले बाँकी यहाँ के कहूँ
चेला हूँ प्रभुको समस्त जगको उद्वार गर्ने म हूँ।

०००

नुवाकोट