नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

भाँडो मात्र नयाँ छ झोल सब त्यै बासी पुरानो ढुसी
मुठ्ठी मानिस मस्त छन् हरघडी खान्छ्न् जुकाझैँ चुसी
खोक्रो देश भयो विकास किन हो अल्झ्यो कुनै ठाउँमा
कोदो फापर तेल नून मसला छैनन् कुनै गाउँमा

जान्छ्न् बाहिर ती युवा जनहरू स्वप्ना सुनौला लिई
रित्तो हात रुँदै बडो विरहले फिर्छन् कलेजो सिई
आफ्नै देश विदेश बन्दछ भने को हाँस्छ माटो छुँदै
बग्छ्न् वेग नदी चरा गगनमा उड्छ्न् कराई रुँदै ।

भोकै बस्न सिपालु छन् जनहरू अभ्यास नौला दिए
नाङ्गा आङ निराश क्लान्त मनले ओछ्यानमा पल्टिए
मार्सी खान्छ कुनै यहीँ महलमा उग्राउँदै बस्दछ
सस्तैमा महँगी सबै घरघरै दैला पुगी बिक्दछ ।

सस्ता भाषण मूल्यहीन चटके चर्को छ विज्ञापन
खोला ताल नदी सबै किन यहाँ हुन्छ्न् बिरामी वन
उस्तै क्यान्सर फैलियो मुलुकमा जान्छ्न् कता डाक्टर
लाग्या छ्न् धमिरा जतै सलहझैँ ढल्ला कि हाम्रो घर ?

धारा बन्द भए कुला नहर यी सुख्खा भएका किन ?
झोला थाप्न सधैं अरू मुलुकमा जोगी गएका किन ?
रातो घाम छँदै निशाचरहरू घुम्छ्न् सबै ठाउँमा
साँच्चै शान्ति उदाउला सहर यी भोका चुला गाउँमा ?

०००
दमक, झापा