नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

माधव पोखरेल गोज्याङ्ग्रे :

जुम्रा शासन गर्छ शीरतिर गै रौँमा बनायो घर
खायो रक्त चुसेर शीर भरिको भाग्दैन आफैँ पर
जुम्रा आसनमा बसेर रमिते गर्दैछ खेती झुठो
चुस्यो रक्त र पेट ढुस्स हुन गो खाएर टुप्पी मुठो ।

जुम्रा भ्रष्ट भयो समाज बिचमा फालौँन त्यो शीरको
खायो पेट फुलाउँदै सडकमा निस्कन्छ भो पीरको
जुम्रा शीर भरी छ शासक उही गर्दैछ है हैकम
फालौँ आसनको शासकहरू जुम्रा सरी के कम ।

जुम्रा पाल्छ सधैँ लिखा सँगसँगै ढाडी र चम्केहरू
खाए शीर बसेर रक्त कण नै सर्दै छ ढाडीअरु
जुम्रा कञ्चटमा बसेर रमिता हेदैछ चारैतिर
जुम्रा शासक हो र साधकहरू फालिन्छ की आखिर ।

जुम्रा रातबिरात डुल्छ कहिले फैँलाउँदै आसन
जुम्रा साँझ बिहान दिनमा बाड्दो भयो भाषण
जुम्रा भोक सहन्न खान्छ रगतै किर्ना सरी ज्यान भो
जुम्रा लाज पचाउँदै नगरमा सम्मान थाप्दो भयो ।

जुम्रा काल सरी छ शासन हुँदा टोकेर हैरान भो
जुम्रा फोहर गर्छ शीर तिर नै मारेर मर्दैन हो
जुम्रा मात्छ पिएर रक्त कण त्यो रौँमा लुकेको अनि
जुम्राको चुपचाप चाल खतरा बिगार्छ मान्छे पनि ।

जुम्रा पाल्नु हुँदैन फोहर हुने यो शीर पारौँ सफा
जुम्रा कानुनभित्र के छ विविधा खोजेर फालौँ दफा
जुम्रा रोग भयो र यो मुलुकमा रित्तो भकारी भयो
जुम्रा शोषक झैँ शरीरतिर गै दौडेर हैरान यो ।

जुम्रा मार्न हरेक औषधि यहाँ ल्याए विपक्षी मिली
जुम्रा शत्रु समान भो मुलुकमा शीरै अँध्यारो जली
जुम्रा शक्ति र भक्ति गर्छ जहिले सत्ता लिई हातमा
जुम्रा आसनमा विभेद रमिता हेर्छन् सबै साथमा ।

०००
गाईघाट, उदयपुर