नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्णप्रसाद गौतम :

घर पोली फैलाएर धुवाँ आकाशमा
रमाउँछ मानवता कहिले आपसमा !
मुसलझैँ घुमेको छ पहिचाने रोग
संसारमा फैलाएर आतङ्क र सोग ।

श्रीलङ्कामा बजारियो पहिचानको ढुङ्गो
कोसा खाए बाँदरले हात लाग्यो बुङ्गो ।
युगान्डामा सल्किएथ्यो पहिचानकै भुङ्ग्रो
फोक्सो मुटु आन्द्रा जले पेट भयो ढुङ्ग्रो ।

मैतेई र नागाकुकी आपसका साथी
साँधिराछन् निशाना ती एक अर्कामथि ।
जतासुकै लड्न थाल्यो पहिचाने ढुङ्गो
लड्दालड्दै कहाँ पुगी लाग्छ होला टुङ्गो ?

खलो मासी भँडारमा धान खोजे जस्तो
मुटु बेची मानवता खोजी हिँड्नु कस्तो ?
रगेडिँदा रुखहरू वनै जल्न सक्छ
कुरा गरौँ आपसमा मन मिल्न सक्छ ।

संसाररुपी बगैँचाका फूल रङ्गीचङ्गी
झुल्नु पर्थ्यो सौन्दर्यले हिँड्छन् किन जङ्गी ।
भाग्य फुट्न लाग्या हो कि लाग्यो दशा जुट्न
मानवताको माला किन लाग्या होला टुट्न !!

मान्छे किन मान्छेदेखि तर्सिएको होला
भावनाको साइनो किन बिर्सिएको होला ?
कोमल त्यो मुटुभित्र रगत छ रातो
मान्छे सबै मान्छे नै हो हिँडौँ एकै बाटो ।

०००
इटहरी, सुनसरी ।