नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

हरिकला उप्रेती :

भो लेख्दिन अब
युवा विदेशिएर
देश रित्तिएको कविता ।
बाकसमा लास भित्रिएर
विरक्तिएको कविता ।
ऋणको पहाडले थिचेर
गरीबले घाँटी कसेको कविता ।
डबल डिग्री लिएको
छोरो बेरोजगार भएर
कुलतमा फसेको कविता ।
भो लेख्दिन अब ।

भो लेख्दिन अब
कुपोषणले कलेंटी परेको ओठ र
कार्यकर्ताले नहालेको
भोटको कविता ।
सुटुक्क लिएको नोट र
मायालुले दिएको
चोटको कविता ।
डडेलोले डढेको डाँडो
खाली पेट र रित्ताे भाँडाेँकाे कविता
भो लेख्दिन अब ।

भो लेख्दिन अब
रातारात फल्ने र
दिनदिनै ढल्ने
छद्मभेशी
यो सरकारको
छेपारे कविता
भ्रम छर्दै र
सट्टापट्टा गर्दै
नाम र दाम हर्ने
हरामी चम्चेको
चेपारे कविता
भो लेख्दिन अब ।

भो लेख्दिन अब
ठुलै पार्टीमा पसेर
नेतृत्वमा बसेर
राजनैतिक जात
मिलाएको
गर्भिलो कविता ।
मायालु कार्यकर्तालाई
कार्यभार सुम्पदै
नछुट्ने साथ दिलाएको
दर्विलो कविता ।
सुनलाई पित्तल पार्ने र
हिरोलाई जिरोमा
झार्ने झल्लु कविता ।
ह्वाँ गर्दै भ्रम छर्दै
गुहार माग्ने कविता ।
ग्वाँ गर्दै शरण पर्दै
भुल सुधार गर्ने कविता ।
भो लेख्दिन अब ।

भो लेख्दिन अब
हिमाल, पहाड, तराई र
भ्यू टावरको कविता ।
बा, आमा, भेना र
भाउजूका पावरको कविता ।
तक्मा, पिर्का, कुर्सी र
सलामीको कविता ।
रक्सी, मासु, फरिया र
मलामीको कविता ।
भ्रष्ट, तस्कर, भिखारी र
भरियाको कविता ।
भो लेख्दिन अब ।

भो लेख्दिन अब
घाम, छायाँ, आकाश र
कैलाशको कविता ।
नागरिकता, पासपोर्ट,
फ्री भिषा ग्रिनकार्ड र
व्यपारीको कविता ।
खाल्डो पार्ने र पुर्ने
खाट्टी कविता ।
गौँडै पिछे गाँठ झार्ने
गाँठी कविता ।
भो लेख्दिन अब ।

भो लेख्दिन अब
पुराण, कुरान, झाँक्री र
बोक्सीको कविता ।
थिच्या, मिच्या, घोच्या र
देश बेच्या कविता ।
भो लेख्दिन अब ।

भाे लेख्दिन अब
बाङ्गा, टिङ्गा बेढङ्गे र नाङ्गा कविता
कवितामै कम्मर मर्काइ नाच्ने कविता
लेख्दिन भो
युगौँ युग बाँच्ने कविता ।

०००
तेह्रथुम, हाल भक्तपुर