नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रमेश खकुरेल :

यो पाना इतिहासको छ अति नै ठूलो निकै अट्तछ
साथै काल छ जो सँगै कतिकसा लेखा लिई हिँड्दछ
लेखिन्छन् इतिहासमा सब कथा जे जे यहाँ गर्दछौँ
यो यस्तो यति वीर यो गरिदियो भन्छौँ सबै गन्दछौँ ॥

कालै हो न त थाक्छ लेखन गरी को वीरले के गर्‍यो
पानै हो न त छोड्छ लेखन टिपी कल्ले गर्‍यो के भयो
सारा काम हुँदैछ रत्ति नडगी छुट्तैन केही पनि
मान्छेले इतिहास पढ्छ यसमा छुट्छन् निकै तै पनि ॥

पाना हो, छ विशाल किन्तु यसमा जे कालले लेख्तछ
यौटामाथि अरू अरू अनि अरू गर्दै निकै थप्तछ
लेखेका घटना ठुला कति थिए ताजा छँदा देखिए
बिस्तारै तिनमाथि लेखिन गए जो भूतका छेकिए ॥

यत्रो काल बित्यो धरा जब भयो के के भए के गए
ती गन्ती कसले गरेर सकियोस् जे सामु छन् देखिए
हामी खूब ग-यौँ भनी जति सक्यौँ गर्छौँ अपेक्षा लिँदै
ती लेखा पनि मेटिनन् समयले अर्का थपी छेकिँदै ॥

यो सोचेर लिँदा कतै हृदयमा उठ्नन् निराशा पनि
के गर्ने जब छोप्छ भोलि कृतिको लेखा अवश्यै भनी
यस्तो सोच्तछ जो हराउँछ यसै केही नगर्ने बनी
आफैले यति ता गरेँ म छु खुशी भन्ने त्यही हो गुणी ॥

कस्ता मानिस यो धरा भवनमा आई गएथे हुनन्
केही छन् इतिहासभित्र त अरू कस्ता कता को हुनन्
साराको मिति हुन्छ निश्चित जसै बेला भयो लुक्नु छ
पाना सीमित काल हो अमित जो जे होस् यहाँ झुक्नु छ ॥

०००
काठमाडौं