नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

वसन्त सापकाेटा :

म लीलाधारी कृष्ण हुँ
मलाई कुनै कुर्सीको तृष्णा छैन
कसैले थकाइ मारुन्जेल मात्रै हो
नत्र मलाई एक मिनेट पनि
यो महलमा वस्ने इच्छा छैन ॥

आफ्नै सखाको अनुरोधमा मात्रै
मैले सारथि वनेर
यो रथ हाँकिरहेको छु
उसकै इच्छावमोजिम
जता भने उतै
यो लगामलाई तानिरहेको छु ॥

म लीलाधारी कृष्ण हुँ
मेरो लीलालाई कसैले आँक्नै सक्तैन
मेरो भित्री स्वरूप अर्कै छ
मलाई कसैले नाप्नै सक्तैन ॥

मलाई त श्रद्धाले दिएको
एक विडा बनारसी पान भए पुग्छ
मलाई कुनै सम्पत्ति चाहिँदैन
यौटा छाता र सुराहीभरिको पानी भए पुग्छ
अनि आनन्दसँग वृन्दावनमा बसेर
गोपिनीहरूसँग रासलीला गर्न पाए पुग्छ ॥

पालोपालो गर्दै म गोपिनीहरूलाई
काखमा राखेर खेलाउन सक्छु
असीको खसी भए पनि
त्यति बेला म आफ्नो लीलाले
१६ वर्षे जोस निकाल्न सक्छु
अनि त्यति वेला
मेरा सेतै फुलेका कपाल कपालिकाहरू पनि
काला बन्छन् रे
खै, मलाई त त्यस्तो लाग्दैन
तर यो सब करामत
वनारसी जर्दा पानकै हो रे ॥

मैले चाहें भने अझै पनि
त्यो महाभारतको युद्ध दोहोऱ्याउन सक्छु
मैले लीला देखाएँ भने
कौरव र पाण्डवहरूलाई
एकआपसमा जुधाएर ध्वस्त पार्न सक्छु
मैले चाहे यो कान्तिपुरलाई
सिङ्गापुरमा परिणत गर्न सक्छु
अनि मैले चाहें भने
मेलम्चीको शुद्ध पानी ल्याएर यहाँ
प्रत्येकले गरेका
कुकर्म र भ्रष्टाचारलाई पखाल्न सक्छु ॥

म कर्मयोगी कृष्ण हुँ
मेरो लीलामा सधै हँसिला, रसिला र
बौलट्ठीपना मात्रै देख्नेहरूले
मेरो निष्काम कर्मयोगको वारेमा
बुझ्‌नै सकेको छैन
मलाई थरथर काम्ने बूढो
रोगी र कमजोर भन्ने गर्छन्
तर मेरो भित्री बल अहिलेसम्म
कसैले थाम्नै सकेको छैन ॥

म लीलाधारी कृष्ण हुँ
आफ्नो लीलाले म यो देशलाई
सुनको टुक्रामा परिणत गर्न सक्छु
यो देशलाई स्वर्ग बनाएर सम्पूर्ण नेपालीहरूलाई
म स्वर्गवासी बनाउन सक्छु ॥

०००
काठमाडाैं