नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

कृष्णदेव रिमाल ‘शब्दसेना’ :

धेरै भयो हामीले युद्ध नगरेको
युद्धका उपलब्धी नसोहोरेको
त्यसैले आऊ अब अर्को युद्ध गरौँ ।

वसन्तले यो धरालाई
अँगालो मारेको बेला,
फूलहरू पराग छचल्क्याउँदै
लल्कारी रहेका छन् –
खै ? कहाँ लुकेका छन्
यो देशका माहुरीहरू !
धेरै भयो हामीले युद्ध नगरेको
युद्धका उपलब्धी नसोहोरेको
त्यसैले आऊ अब अर्को युद्ध गरौँ ।

बाँदर र बँदेलहरूको
रजाइँ खप्न नसकेर
बारीका बाँझा पाटाहरू
चिच्याइचिच्याइ भन्दैछन्
ए धोखेबाज मान्छेहरू !
खै कहाँ गए तिम्रा ती
हलो कोदालो र डल्लेठोहरू
धेरै भयो हामीले युद्ध नगरेको
युद्धका उपलब्धी नसोहोरेको
त्यसैले आऊ अब अर्को युद्ध गरौँ ।

वाद र प्रतिवादहरूको मैदानबाट
सरापशास्त्रका शब्दकोशीय चेपहरूबाट
बचेखुचेका केहि आशाका आवाजहरू
सुन्न सकिने भाषामा भन्दैछन्
खै कता गए विवेकपूर्ण संवादहरू ?
धेरै भयो हामीले युद्ध नगरेको
युद्धका उपलब्धी नसोहोरेको
त्यसैले आऊ अब अर्को युद्ध गरौँ ।

हिमाल पहाड र मधेशले
परसंस्कृतिका धारिला बञ्चराहरूको
अनवरत प्रहार सहँदा सहँदै
चिराचिरा पारिएका मन फुलाउँदै
फेरि चुम्न खोजिरहेका छन्
स्वत्व, विवेक अनि सम्मान,
धेरै भयो हामीले युद्ध नगरेको
युद्धका उपलब्धी नसोहोरेको
त्यसैले आऊ अब अर्को युद्ध गरौँ ।

सियो सनासो र बल्छीहरू
आफ्नो काम गर्न पाउँदैनन् अचेल,
सियोले फाटेको लुगा सिउन नपाएर
मान्छेको मर्ममा चुस्सचुस्स घोच्नु परेको छ
सनासोले मान्छेकै भावनाहरू च्याप्नु परेको छ
बल्छी मान्छेकै मुटु कलेजोमा अंकुश पर्न बाध्य छ
त्यहि भएर औजारहरूलाई पनि अब
साविककै युद्ध गर्न मन छ र त भन्छ
धेरै भयो हामीले युद्ध नगरेको
युद्धका उपलब्धी नसोहोरेको
त्यसैले आऊ अबअर्को युद्ध गरौँ ।

०००
काठमाडाैं