नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

शम्भु गजुरेल “कुनाघरे काइँलो”:

जाने कता हो पथ देखिँदैन
चौराह कुर्दा रथ भेटिँदैन
खम्बा छ ढुङ्गे युगको निशानी
चौतर्फ उस्तै धमिलो कहानी ।

छन् द्वार उस्तै अति भव्य भव्य
छन् द्वारपाले पनि सभ्य सभ्य
प्रारम्भमा लाग्छ प्रभात जस्तो
सम्पूर्ण ढोका दरबार जस्तो ।

पूर्वीय ढोका नगरा बजेका
राता पहेँला पगरी कसेका
देखाउँदै छन् परलोक राम्रो
भन्छन् छ राम्रो इतिहास हाम्रो ।

आराधनाको जपको छ मन्त्र
रोगै नलाग्ने गफिलो छ तन्त्र
छन् मोहनीका बहु रासलीला
बिर्ता बनेका बहुमुल्य किल्ला ।

हौदा कसेको गजद्वार अर्को
आरम्भमा हुन्न कदापि झर्को
त्यो द्वारले दौलत पुज्य मान्छ
थोत्रा लुगा कीट समान ठान्छ ।

बास्ना चलेका परिकार पाक्ने
लेखो कवै कार्मिकको नराख्ने
होचो र अग्लो अभिमान जस्तो
मोती बलेको धनद्वार जस्तो।

०००
काठमाडाैं