हास्य-व्यङ्ग्य मूलमन्त्राष्टक
।।१।। हँसाउने, बाङ्गो छेड्ने कविता लौ ! लेख घिउ-भात खान जाने जस्तै हो लेख ।।२।। अचेल
पुरा पढ्नुहाेस्को हुँ म ?
बिचारमा प्रगतिवादी ब्यवहारमा सामन्तवादी चरित्रमा पूँजीवादी नीतिमा नेतावादी को हुँ म ? घामले तातेको दक्खिनी हावाले
पुरा पढ्नुहाेस्चः चः हुई
देशको हालदेखि हाँस्न मन लाग्छ कहिले छाती पिटि पिटि रून मन लाग्छ । हुँदाहुँदै आज, यस्तो
पुरा पढ्नुहाेस्हालको नेपाल
नेपाली ममचा बने दिन-दिनै देखिन्छ को रक्षक ? नेपाली जन सेकुवासरि भए को-को बने भक्षक ?
पुरा पढ्नुहाेस्अर्काको निम्ति बिक्नेको
लाटासोझा सबैलाई पछाडि लाउने तिमी अनुहार र बोलीले मोहनी लाउने तिमी मिठो बोली छुरी धस्ने बनेछौ
पुरा पढ्नुहाेस्बाँकी रह्यो यो तुस
हाम्रा व्यङ्ग्य र हास्यका कुलपिता नेपालका गौरव त्यस्तो उच्च गरिष्ठ को छ अहिले गर्ने यहाँ पौरख
पुरा पढ्नुहाेस्रुखका मालिकहरू !!
काँधमा बन्चरो बोकेर रुखको शितल छहारीमा थकाइ मारिरहेका छन् तथाकथित रुखका मालिकहरू । मानौ, रुख उनीहरूको
पुरा पढ्नुहाेस्समाल्नै नसक्ने छ यो झट्ट फाल
कुरा एम्सिसीको भयो बन्द ताला छ चाबी कता अड्किएको निकाल लुकाएर राख्छौ अझै कत्तिसम्म समाल्नै नसक्ने
पुरा पढ्नुहाेस्होसियार साँढेहरू !
सङ्घीय भाव भङ्गीय होला ? तिल्के र कथुरे सङ्घीय चाह रङ्गीय बन्ला ? राज्य-कोष भकुरे संघीय-राज्य
पुरा पढ्नुहाेस्डुकुलण्ठ जो बन्छ मण्डित
ण जब झुण्डिँदै गर्छ ताण्डव ण त हटाउने भन्दथे हिजो तर बस्यो अझै के गरी लिसो
पुरा पढ्नुहाेस्



































