उज्यालो
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : संविधान दिवसको बिहान गाउँभरि बाजागाजा घन्किए । त्यसबेला मानबहादुर आँगनमा निस्किए । नाति
पुरा पढ्नुहाेस्
भर्चुअल बाढी
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : म सधैँ बिहान उठेर छोराछोरीको टाउको सुमसुम्याउँथेँ- बाबु ! पढेर ठूलो मान्छे बन्नू
पुरा पढ्नुहाेस् कालचक्र
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : यमराजको टेबलमा मृत्युको बहीखाता खुल्लै थियो; सामुन्ने थरथर काँपिरहेकी थिइन् निरा । यमराजले
पुरा पढ्नुहाेस्
जेन्जी सहिद र मेरो सोझो दिमाग
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : हजुर ! म त अलि कमै पढेको, उमेरले आधा उकालो काटिसकेको मान्छे, न
पुरा पढ्नुहाेस् जाम
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : "सडक त तीन दिन मात्र रोकिएको हो सा’प !" सडकको छेकैमा धुलो खाँदै
पुरा पढ्नुहाेस्
तीजको बाङ्गो गीत
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : तीज आयो, माइती जाने रहर जाग्यो, साडी फेर्दै चार थरी, मनै नयाँ लाग्यो
पुरा पढ्नुहाेस् ग्याँस
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : बिहानै सिलिन्डरले भान्साको कुनाबाट ठाडो उभिएर भन्यो, “आज म सकिएँ ।” आमाले चुलोमा
पुरा पढ्नुहाेस्
विमलको प्रवेश : यमलोकको त्रास
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : स्थान: यमलोकको ‘दिव्य साहित्य प्राङ्गण’ (मञ्च सिँगारिएको छ, पृष्ठभूमिमा ‘यमपुरी साहित्य महोत्सव-२०८३’ को
पुरा पढ्नुहाेस् क्यान्सर उपचारभन्दा सुनकोशी-आईसीयू प्रिय भो, सरकार !
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य : आदरणीय सिंहदरबारमा मुस्कुराइरहेको सरकार, मेरो दुई हात जोडेको ढोग स्वीकार होस् । हुन
पुरा पढ्नुहाेस्
मास्टरको जिन्दगी: अरूलाई टप, आफ्नै फ्लप
वि.सं.२०८३
नन्दलाल आचार्य (शिक्षा केवल डिग्री हासिल गर्ने माध्यम होइन; यो त बाउआमाको पेन्सन, बैङ्कको किस्ता, सन्तानको
पुरा पढ्नुहाेस्
