पर्दा महिमा
वि.सं.२०८१
सुशील रिजाल : यो नाट्यशाला प्रिय लाग्छ पर्दा साक्षी छ पर्दा छलछाम गर्दा उत्पात गर्छन् तल
पुरा पढ्नुहाेस्
बेकार छ
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : चोरी भो कविता निबन्ध र कथा, सङ्गीत चोरी भए चोर्ने मानिस भद्र सन्त
पुरा पढ्नुहाेस्
चटारो
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद रिमाल : लेख्छन् कोही नरम कविता स्वच्छ वासन्तिकाझैँ लेख्ने कोही गरम कविता ग्रीष्मका ताप जस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्
सारा निशानी ढले
वि.सं.२०८१
विष्णुहरि पौडेल : चौतारी झपिला शमी र वरका हुन्थे उकालीतिर । यात्री शीतल ताप्तथे तल बसी
पुरा पढ्नुहाेस्
केके भयो के भयो
वि.सं.२०८१
हेमराज पन्त : काका रेल चढी उखानपुरमा एक्लै सवारी भए । जुत्ता, चप्पल मानले दिनदिनै कोको
पुरा पढ्नुहाेस्
सक्यो है सक्यो
वि.सं.२०८१
कोमलप्रसाद पोखरेल : उँधोको छिमेकी उँभो ठेल्छ आली, धनी खेतका व्यस्त छन् खान छाली । कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्
यिनै शब्दमा रमाएँ
वि.सं.२०८१
भगवतीप्रसाद शर्मा : चहारे सबै ठाउँ राम्रा नराम्रा नियालेर हेरेँ पुरानो र हाम्रा सबै शून्य संसार
पुरा पढ्नुहाेस्
हिँड्ने सडक खै आज ?
वि.सं.२०८१
कलानिधि दाहाल : हिँड्ने सडक खै आज जलमग्न जमात छ निशा काली भएजस्तै मिर्मिरेको प्रभात छ
पुरा पढ्नुहाेस्
कता काल भाग्यो ?
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद चौलागाईं : खाडी युवा घर सधैँ अति रुग्णतामा आगो बलेन घरमा विधि बाध्यतामा हेरेर मार्ग
पुरा पढ्नुहाेस्
देशले के पायो
वि.सं.२०८१
गोपालप्रसाद दाहाल : म घुस खान्न मुखले बोल्छ चोर्दछ सम्पत्ति त्यो अख्तियार दुरुपयोग देशको दुर्गति माया
पुरा पढ्नुहाेस्
