उधारो कात्रो
वि.सं.२०८१
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : “के दिऊँ आमा ?” साहुजीले सोधे । “आमा मलाई नाना ल्याइदिनु है
पुरा पढ्नुहाेस्
खोस्टा
वि.सं.२०८१
दीप मङ्ग्राती : “हैट ! हैट ! तेसको साँढे, हल्लुँडको म ढाडसाड भाँचिदिन्छु नि, बुढी गाई
पुरा पढ्नुहाेस्
अदामल
वि.सं.२०८१
खेमराज पोखरेल : छोराले पैँसट्ठी बर्षे बाबुको खुट्टा नै समायो र कसैगरी पनि जान नदिने कुरा
पुरा पढ्नुहाेस्
आमाको चेतावनी
वि.सं.२०८१
गंगा खड्का : "ए बूढी ! ल लिऊ यो ५० हजार दसैँको लागि घरखर्च !" लीलामणिले
पुरा पढ्नुहाेस्
छोरो
वि.सं.२०८१
डा. हरिप्रसाद भण्डारी : छोरो जन्मेकै दिन छोराका बुबाले आँगनको डिलमा एउटा आँपको बिरुवा रोप्नुभयो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
इच्छा मरण
वि.सं.२०८१
डा. कुसुमाकर शर्मा गौतम : म उनको घरभित्र छिर्दा सबै दुखी देखिन्थे । जेनिफरलाई सपरिवार उनका
पुरा पढ्नुहाेस्
मृत्युपुकार
वि.सं.२०८१
इन्दिरा चापागाईं : एक वृद्धा अस्पतालको सैयामा छट्पटाइरहेकी थिइन् । “चाँडै लिन आऊ प्रभु ! मलाई
पुरा पढ्नुहाेस्
को मूर्ख ?
वि.सं.२०८१
नजरमान महर्जन : पहिले मैले मेरो छोरालाई विदेश नपठाउँदा मेरा कतिपय साथीहरूले मलाई मूर्ख भन्थे ।
पुरा पढ्नुहाेस्
टन्टै साफ
वि.सं.२०८१
रोशन पराजुली : नसकिने भो, यी साहुहरूसँग ! जति गरे पनि नहुने ! बुझ्नै गाह्रो, सानो
पुरा पढ्नुहाेस्
भेटेको मोबाइल
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : म हडबडमा थिएँ । एक्लैदोक्लै बिहानै मर्निङ वाकमा थिएँ । खासमा बिहानको आठ
पुरा पढ्नुहाेस्
