बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५९)
देवीप्रसाद मिश्र : (जेठाबा यसाे भन्छन्) नयाँ याे जमाना सँगैमा समाज नयाँ रङ्ग खाेज्दै बढेको छ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५८)
देवीप्रसाद मिश्र : (देवीप्रसाद यसाे भन्छ) सके ताप्न आगाे थलामा मुडाकाे कुनै छैन सन्त्रास ठण्डा खुँडाकाे
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५२)
देवीप्रसाद मिश्र : जेठा बाकाे सुझाव बुबा पछाडि,साथकाे लगाम कार्य फाँटमा बढेर जान्छ सर्वथा विशेष दाजु,
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ५१)
देवीप्रसाद मिश्र : नपाल राग, रापिलाे प्रबुद्धका अमालमा नफाल क्राेध धारिलो विशेष बाेलचालमा नलाग कामदाममा धनाड्यका
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ४८)
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध चिन्तन नठानिए, सदाशय लतारियाैँ बुढा मन। सशक्त नै थियाैँ तथा थकानझैँ भयाे
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ४७)
देवीप्रसाद मिश्र: जेठाबाकाे उद्घाेष भएँ बुढाे गयाे चुराे म काम गर्न सक्दिन भनी निराश रासमा थचक्क
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ४४)
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध दर्शन बालाे युवा तथा, प्राैढ हुँदै मानव जीवन। क्रमले श्रममा चल्दै वृद्ध
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ४२)
(वृद्ध चिन्तन या, वृद्ध निर्णय) पाका मुहारका लागि अभियान चलाउँदै।। वृद्ध टाेली हिँडेको छ साथ, साथ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ३६)
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध चिन्तनमा ठुल्दाइकाे उद्घाेष खेती गर्छु कपासकाे अब सबै पाखा पखेराभर । चर्खा
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली ( काव्य शृङ्खला- ३४)
देवीप्रसाद मिश्र : पुराना सामानकाे खाेजी जाेत्ने खेत हलाे जुटाउन सदा चाहिन्छ के के कुरा ।
पुरा पढ्नुहाेस्



























