उदरभरण पुराण
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : “घ्यु कति रुचेको छ ? मजाले घ्यु भात खान नडराउनु होला, यो बेला
पुरा पढ्नुहाेस्
सन्तको लीला
वि.सं.२०८१
अच्युतप्रसाद खतिवडा ‘तिर्पाली काइँलो’ : म एक दूध बेच्ने पसलमा बसी रहेको थिएँ । त्यहाँ सेतै
पुरा पढ्नुहाेस्
हात्ती हिँडिसकेको थियो
वि.सं.२०८१
भाउपन्थी हात्ती थियो र त्यसमाथि माहुते बसेको थियो । सत्तासीन थिएन नेता, सत्ताबाट खुस्किसकेको थियो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
मेरो छोरो मास्टर बन्दैन !
वि.सं.२०८१
मुकुन्द आचार्य : एक दिन आफ्नो परिवारमा मित्रता र स्नेहको ठूलो खडेरी परेको देखेर म लागेँ
पुरा पढ्नुहाेस्
घर
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : “ढिलो हुन्छ बेलैमा जानुपर्छ ।” सुभद्राले भनिन् । “आ मलाई नलानु न ।
पुरा पढ्नुहाेस्
कृष्णप्रेम
वि.सं.२०८१
नन्दलाल आचार्य : “सखीहरू हो, तिमीहरू आफ्नो मुखलाई किन दुःख दिन्छौ ? बन्द गर हाँसोका खेलहरू
पुरा पढ्नुहाेस्
सर्वहारी बनेर खाऔँ
वि.सं.२०८१
रामप्रसाद पन्थी : आहाराका आधारमा पशुपन्छी र प्राणीलाई तीन वर्गमा वर्गीकरण गरिएको छ । सागपात, फलफूल
पुरा पढ्नुहाेस्
बाहुन अनि च्याउ
वि.सं.२०८१
कृष्ण शर्मा सुमु : हुनु त समय अविरल बगेको छ । समयसित मानिसको जीवनशैली पनि धेरै
पुरा पढ्नुहाेस्
खडेरी
वि.सं.२०८१
अप्सरा सुनार : न मरुभूमि बन्न सक्ने न मुल फुटाउन सक्ने, उर्वर बनी न जीवन फलाउन
पुरा पढ्नुहाेस्
राधा पियारी
वि.सं.२०८१
रमेशचन्द्र घिमिरे : ‘यो उमेर लभ गर्ने उमेर हो त मोरामोरी हो ?’ प्रिन्सिपलले मायालु पारामा
पुरा पढ्नुहाेस्
