अहिले भैरव अर्याल भएका भए
भैरव अर्यालले हास्यव्यङ्ग्य निबन्ध लेखेको समयताका हास्य र व्यङ्ग्यका विषयवस्तुलाई चाहिने कुरा अहिले जति पाइँदैनथ्यो र
पुरा पढ्नुहाेस्अप्रिल गाली
“तिमी मान्छे असाध्यै नजाती रहेछौ । स्वार्थको डल्लो रहेछौ । तिम्री जोई हुनुभन्दा त सडकको माग्ने
पुरा पढ्नुहाेस्रातोपा
जमाना नै पार्टीको छ त, अरू केका कुरा गर्नु ? भात, भान्सा, बुद्धि, बल, लक्ष्मी, सरस्वती,
पुरा पढ्नुहाेस्पितामाताको नाममा किस्नेको पत्र
माझघरे खँड्काको जङ्गल पस्न बाँकी रहेको एउटै छोरो किस्ने हराएको पनि निकै वर्ष भइसकेको थियो ।
पुरा पढ्नुहाेस्टुप्पी महात्म्ये
टुप्पी सबैको हुँदैन र सबैले राख्दैनन पनि । टाउकाको कपालले नै सबै कुराको कमाल गर्ने भएपछि
पुरा पढ्नुहाेस्दन्त पुराण
मैले सबभन्दा प्यारो वस्तु नाक हो भनेर लेखपछि एकथरी मान्छेहरू निकै रिसाएका छन् । उनीहरूले मलाई
पुरा पढ्नुहाेस्अथ श्री कोसेली महात्म्यम् !
‘डाँफे चरी हिमालमा तित्रा तिमालमा भिमल भिमल दिल बस्यो पहिलो छिमलमा !’ सुदिन, होस् कि
पुरा पढ्नुहाेस्चोरूँ कि लेखुँ…कि के गरूँ ?…हँ !!
नाम चलेका एकजना सम्पादकले नाम चलेको उनको पत्रिकाको निम्ति मलाई एउटा कविता मागेको झण्डै पन्घ्र-बीस दिन
पुरा पढ्नुहाेस्तान्त्रिक तथ्य
एकाएक कुकुरले झम्ट्यो । बटुवाले नजिकैको तान्त्रिकलाई सोध्यो । -“तपाईं तान्त्रिक हुनुहुँदो रहेछ । यो कुकुरले
पुरा पढ्नुहाेस्भलाराम
सकिन बाबा ! मैले सक्दै सकिन, यो मनुवालाई ! (सिङपुच्छर छैन, त्यसैले मान्छे भन्न करै लाग्यो)
पुरा पढ्नुहाेस्







.jpg)




























