ऊ मान्छे होइन
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद उप्रेती : हो ! ऊ हेर्दा मान्छे जस्तै भए पनि अनुहार मान्छेकैसँग मिले पनि उसको
पुरा पढ्नुहाेस्
राष्ट्र नै पीडामा
वि.सं.२०८१
गोपालप्रसाद दाहाल : आएछ दशैँ भनेर हेरेँ बाढीले घेरेछ सन्ततीलाई सम्हाल्न खोजेँ पैह्रोले पुरेछ गुहार माग्दा
पुरा पढ्नुहाेस्
हल्ला
वि.सं.२०८१
बिन्दु दहाल मूकदर्शक : पारेर एउटै अन्डा कुखुरी गीत गाउँछे खोल्याँसोबाट उफ्रेर धुरीमा चढ्न धाउँछे।१ अन्डा
पुरा पढ्नुहाेस्
पर्दा महिमा
वि.सं.२०८१
सुशील रिजाल : यो नाट्यशाला प्रिय लाग्छ पर्दा साक्षी छ पर्दा छलछाम गर्दा उत्पात गर्छन् तल
पुरा पढ्नुहाेस्
लाहुर
वि.सं.२०८१
नीलहरि काफ्ले : बा म लाहुर जान्छु है आमाको कोख भर्न पाएँ बा को काख भर्न
पुरा पढ्नुहाेस्
थिति
वि.सं.२०८१
विवेक शर्मा गौतम : फाटेको टोपी र टालेको कमिजले सिलाएको थिति । रत्नपार्कको रेलिङ भत्काएर सिलाएको
पुरा पढ्नुहाेस्
देश किन दुख्दैन ?
वि.सं.२०८१
सुभाषचन्द्र देवकोटा : मेरो देश, बहिरो छ सुन्दैन अन्धो छ देख्दैन । कुद्ने कुरा गर्छ हिँड्दैन
पुरा पढ्नुहाेस्
बेकार छ
वि.सं.२०८१
विदुर अधिकारी : चोरी भो कविता निबन्ध र कथा, सङ्गीत चोरी भए चोर्ने मानिस भद्र सन्त
पुरा पढ्नुहाेस्
चटारो
वि.सं.२०८१
हरिप्रसाद रिमाल : लेख्छन् कोही नरम कविता स्वच्छ वासन्तिकाझैँ लेख्ने कोही गरम कविता ग्रीष्मका ताप जस्तै
पुरा पढ्नुहाेस्
कुकुर स्वर्गे हुँदा
वि.सं.२०८१
भैरव अर्याल : एउटा महान् दुर्घटना भयो एउटा अपूरणीय क्षति भयो उद्धार समितिको कारले किचेर मेरो
पुरा पढ्नुहाेस्
