ए छिमेकी !
वि.सं.२०८०
खगेन्द्र नेउपाने : ए छिमेकी ! तिम्रो कुकुर रातभरि करायो मेरो निन्द्रा रातभरि हरायो तिम्रो निकम्मा
पुरा पढ्नुहाेस्
हो, म व्यङ्ग्य लेख्छु
वि.सं.२०८०
मीनप्रसाद लामिछाने : देशमा परिवर्तन भयो कसैका निवास फेरिए, लिवास फेरिए वर्गीय सोच अनि साथी सँगाती
पुरा पढ्नुहाेस्
नेतालाई प्रश्न
वि.सं.२०८०
दुर्गा रिमाल अधिकारी तपाईं भारत र नेपाल बराबर गर्नुहुन्छ नागरिकता पनि सराबर पार्नु हुन्छ उताकाले दानापानी
पुरा पढ्नुहाेस्
अनेक यन्त्रणाको अन्त्य पर्खिएर
वि.सं.२०८०
नवीन अभिलाषी : पहिरोमुनि छु- अनिदो । तिमी आउनू आफ्नो देश छोडेर छोडेर सरकारी जागिर च्यातेर
पुरा पढ्नुहाेस्
युगको हत्केलामा दार्जिलिङको भाग्यरेखा
वि.सं.२०८०
राजकुमार छेत्री : आऊ कविवर ! तिमीलाई म, मेरो दार्जिलिङको प्रत्येक गाउँ, घर र शहर घुमाउँछु
पुरा पढ्नुहाेस्
भैंसी घाँस रुचाउँदैन…
वि.सं.२०८०
घनश्याम रेग्मी : कस्तो हास्य छ हेर यो मुलुकमा ढुङ्गाहरू हाँस्दछन् बाजाको सुर ताल छैन तर
पुरा पढ्नुहाेस्
गर्दनको गोलाई
वि.सं.२०८०
एमपी पाण्डे : आऊ छ्द्म घामहरू झरिहरू, बतासहरू निमोठ तिमी पनि कालारातहरूले अँठ्याएको घाँटी गुम्सिएको फोक्सो
पुरा पढ्नुहाेस्
गुरु कि गोरु !
वि.सं.२०८०
राजेन्द्र कार्की : गुरु भन्छन् बोर्डमा जोताउँछन् रोडमा नचाउँछन् नम्बर नदिए ठटाउँछन् दिएपछि कताकता भज्याउँछन् ।
पुरा पढ्नुहाेस्
हामी नारा होइन कविता लेखौँ
वि.सं.२०८०
आर.आर.चौलागाईं : हामी नारा होइन कविता लेखौँ । कम्युनिस्ट भएर भैँसी पूजा गरे भनेर हामी नेताहरूलाई
पुरा पढ्नुहाेस्
कता गयो एकता ?
वि.सं.२०८०
टङ्कराज ढकाल तितेपाती : स्खलित छ सताउन जलाइयो लौ यता गलित छ फसाउन लुकाइयो खै कता
पुरा पढ्नुहाेस्
