संविधान
अहिले हामीती आमाका सन्तान जस्तै भएका छौँजसले अगेनोमा लोहोरो पोल्न हालेकी छिन् र “एक दिन पाक्छ”,
पुरा पढ्नुहाेस्खञ्चुवा
बिहान उठ्यो चिया खायो, नास्ता खायो, खाना खायो,खाजा खायो, चिया खायो फेरि खाना खायो,दिनभरिमा दसफेर खायो,ढ्याउ
पुरा पढ्नुहाेस्ठूलो रैछ नाम
मान्छेले जति कुरा गरे पनि उस्तै रैछ काम हजुरजस्तोसुकै तिमि भए पनि ठूलो रैछ नाम हजुर
पुरा पढ्नुहाेस्सिसिफसको नियति
सोझो गाउँलेसुकुम्बासी भएर हिँड्दथ्यो समयशरणार्थी मन बाँच्दथे मान्छेहरूकालरात्रीले ढाकेको धरतीमासुनको बिहानी ब्युँझाउनआत्मदाह दिएपछि योद्घाहरूलेदेशमा सूर्योदय भएको
पुरा पढ्नुहाेस्कुराैटे खस्टकम्
अाजभाेलि कुराैटेकाे कानमा के के पर्छ जैलेसुकै कुराैटे याे कुरा मात्रै गर्छ । कुराैटेले लेख्ता लेख्तै
पुरा पढ्नुहाेस्बुढो नभएको मन
कुर्दा कुर्दै निन्द्रा नजिक पुगेँ कुर्दाकुर्दै कपाल पनि फुलीसकेदाँतहरूले बिदा लिईसकेआँखाहरूमा जालो लाईसकेतरूनीहरू बिच्किन थालीसकेघरले जा
पुरा पढ्नुहाेस्मान्दछे घर्की दिक्क
म कन नजिक आई मुस्कुराई मुसुक्क पर-पर हट हट भन्दा ठूस्किएकी ठुसुक्क ।अबुझ किन उ छे उम्किनै
पुरा पढ्नुहाेस्हराएकाहरु…
बाँचेकाहरु एक एक ठेगानामा छौँअजम्बरी दुःखलाई क्षणभङ्गुर सुखले सिङ्गारिरहे छौँमरेकाहरु त मरेका मरेकै भएचिहानघारीका स–साना पेन्डोराहरुमा
पुरा पढ्नुहाेस्पृथ्वीनारायण शाहका प्रेतहरू
महाराज पृथ्वीनारायण शाहसँगजम्काभेट भयो एक गणतन्त्रिक साँझमाअचानक कीर्तिपुर पाँगा दोबाटोमा !मैले सोधेँ– बाजे महाराज ! तिमी
पुरा पढ्नुहाेस्कमरेड ! एक्स्पेरिमेन्ट गरौँ न
कमरेड !गोलीको छर्रा लागेको शरीर दुःख पचाएर चैन पो खोज्छ अचेलपालाको पैँचो भन्छन्–लौ न आऊ पर्म
पुरा पढ्नुहाेस्



























