नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

रमेश समर्थन :

हिजै मात्र एउटा गाेरु र एउटा गधाले पशुहरूकाे सर्वाेच्च न्यायालयमा एउटा उजुरी दर्ता गराए र आजै त्यसकाे सुनाइ भयाे । दुवैलाई कठघरामा उभ्याइयाे ।
न्यायाधीश – लाै, भन तिमीहरू काम छाेडेर किन न्यायालय आयाै ?
गगाे – छिरिमान् ! मान्छेले हाम्राे घाेर अपमान गर्‍याे । काम लगाएकाे थियाे । त्याे त ठिकै थियाे तर आफ्ना कामै नगर्ने र संसद् मा सुत्ने मन्त्रीहरूलाई पनि गधा र गाेरु भन्याे । भन्नुस् त मान्छेले अह्राएका बेलामा नाइँनास्ती नगरी हलाे जाेत्ने र भारी बाेक्नेसित सुती सुती दिन बिताउने अनि आफ्नाे तलब आफै ताेक्ने नालायक मान्छेमन्त्रीमा कुनै समानता छ ? यस्ताे असमान तुलना हाम्राे अपमान हैन ? हाम्राे अपमान श्रमकाे अपमान हैन ? श्रमिकका मसिहा बनेर छिरेका भतुवाहरूले सुतेकै भरमा खाए भन्दैमा हाम्राे नाम लिएर गधा र गाेरु भन्न मिल्छ ?

न्यायाधीश – याे उजुरी त तिमीहरूले मान्छेकै न्यायालयमा पाे गर्नुपर्थ्याे ।
गाे – गरेका थियौँ छिरिमान् ! तर काेटामा परेर बल्ल बल्ल पास भएका अनि दलीय भागबन्डामा परेर समय नहुँदै बढुवा पाएकाे दले न्यायाधीशले त “तिमीहरू हाम्रा नेताकाे खाेइराे खन्ने ?” भन्दै मेरा घाँटीमा दाम्लाे र उसका दुवै खुट्टामा नेल लाइदियाे । गधा भए पनि गाेरु भए पनि हाम्रा नेता हाम्रा भगवान् हुन् भन्दै दुई दुई स्वाँठ पनि हिर्काउन लगायाे । अझ एउटाे ओकिलले त “ल, भन तिमीहरूको अन्तिम इच्छा के हाे ? कसले डलर दिएर पठाएकाे हाे ?” सम्म भन्न भ्यायाे । हामीले हाम्राे अन्तिम इच्छा न्याय हाे भन्याैँ । उसले हाम्राे व्यवस्थामा न्याय खाेज्ने यी गगाेलाई ठिँगुर्‍याएर राख भन्ने आदेश पाे दियाे । हामीले एक एक गधिनी र गाई धराैटी राखेर आएका हाैँ । न्याय चाहियाे ।

न्यायाधीश – ती मूल्याहाहरूलाई ठेगान लाउनुपर्छ र याे काम अदालतबाट हैन तलैबाट हुनुपर्छ । अब गधाले दुलत्ती दिएर ढालिदिने र गाेरुले सिङले उधिनेर चाैरासी कटाइदिनुपर्छ यी मान्छे भइखाएका गधा र गाेरुहरूलाई ।

आफ्नाे न्यायाधीशले पनि मान्छेलाई गधा र गाेरुकै उपाधि दिएपछि ती गाेरु र गधाकाे न्यायप्रति विश्वास उठ्याे ।

०००
रूपन्देही