नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ए नेता हो ! नगर न ढिलो उठ्न लाग्यो स्वदेश
पैले उठ्नू कि त बरु तिमी, विर्सिदेऊ स्वदेश ।
जाबो माटो ! पछितिर परुन् जाउला टेक्न अन्तै
आमाका ती करबल चुसी ढुक्क होऊ बिछट्टै ।।१।।

किन्नू बेच्नू गरिब जनको भोटको मूल्य छिन्नू
जित्नू हार्नू पछि अभरमा मार्नु आशा र टार्नू ।
छर्नू आश्वासन नजरमा यो र त्यो दिन्छु भन्नू
घुम्ने कुर्सी अघिपछि भए फेरि सामू नपर्नू ।।२।।

खाऊ खाऊ खुरुखुरु यहाँ देश खोक्रो बनाऊ
खोक्रोभित्रै अलमल गरी ओत आफ्ना सजाऊ ।
नेता साट्नू घरघर गई माथको मूल्य फेर्नू
आस्था बेच्नू सदन सदनै लाजघुम्को उघार्नू ।।३।।

बाटोघाटो सडक विजुली घोषणापत्र लेख्नू
स्वास्थ्य शिक्षा कर विजनको शुल्क तोक्नू र लुट्नू ।
पैले ढोग्नू जनजनकको आगनीद्वार पोत्नू
‘गर्छौँ सारा जनमत दिनोस्’ भन्नलाई नबार्नू ।।४।।

तिम्रा आफ्ना जतिजति भए कुर्न धेरै नलाऊ
अग्लो बाक्लो तर जति सबै मार्न चाँडो लगाऊ ।
बाजा बज्लान् त्यति समयमा द्रव्य अन्तै थुपार्नू
नेपालीका रगतपसिना ढुक्कले चुस्न थाल्नू ।।५।।

खानी बेच्नू प्रकृति महिमा मातृवात्सल्य बेच्नू
सीमा बेच्नू पिलर जति छन् देहको छेउ बेच्नू ।
भ्रष्टाचारीसँग मिलिजुली राष्ट्रको वित्त खानू
मेचीकाली कणकण गरी गिद्धको भोक मेट्नू ।।६।।

खाली बाँचोस् परतिर कतै देश नेपाल थ्यो रे !
तिम्रा खोक्रा दिलसँग रहोस् किन्तु साम्राज्य थ्यो रे ।
थाम्नू सत्ता पवनसँगको पात अस्तित्व जस्तो
चुस्नू हड्डी समयपथमा श्वानको जात जस्तो ।।७।।

जोड्नू घाँटी अधम मनका राक्षसी कर्मसाथ
मिल्नू चिल्नू क्षणभर पुनः जोडिनू धर्मसाथ ।
खानू गिर्नू गरिबजनको धाकधम्की उतार्नू
‘नेता’ बोल्नू समय रहँदै सर्वहारा हुँ भन्नू ।।८।।

खाना नाना सुलभ कखरा दिन्छु सर्वस्व भन्नू
कौडी आफ्नै, जटिल छ बरै ! साम्यवादी हुँ भन्नू ।
ऐले बाँड्नू जतिजति छ जे द्रव्य वा मासुभात
हारे पश्चात् परिणति गुमोस् धीरताको प्रभात ।।९।।

सोडा हाल्नू प्रति मत बुझी पाउ अर्का समात्नू
तान्नू ठेल्नू प्रति प्रहरमा मिष्ट भाषा उगेल्नू ।
मेरा सारा सब चिज ठुला ह्वेल हात्ती छ भन्नू
आफ्ना अर्का मनमगजका कर्मको व्योम हेर्नू ।।१०।।

हाम्रा गल्ती विगत दिनमा सोह्र आना थिएछन्
सुम्प्यौँ आस्था जनमत भनी सुन्दरी सप्रिएछन् ।
हामी भेँडो जब भइदिँदा स्याल ब्वाँसो उदाए
हर्ताकर्ता घरशहरमा बाघले बास पाए ।।११।।

०००
इलाम