नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

अनौठो छ हर्नुहोस् हजुर मेरो घरको चाला
यस्तो हरिलट्ठकसँग क्यारी जीवन जाला ?
घरमा अन्न गेडा छैन ल्याउँछन् पुस्तक ठेली
भोको पेटमा रमाउँछन् त्यही पुस्तक हेरी ।

बिहेपछि आँसु पिएँ सधैँ पाइनँ है खुसी
भुसुनाले लात्ती हान्दा हेर्छु टोलाई बसी
अहो ! कस्तोकस्तो नशा छक्कै परेँ म त
खान, पिउनु वास्तै छैन लेख्नुमै छ लत ।

एउटा खोस्टा ल्याएका थे त्यही हेरी बस्छन्
ठूलैै मान्छे बन्छु भन्दै सधैँ घुँडा धस्छन्
व्यापारीलाई दिनु भन्दा कवि छाने बाउले
घरीघरी दागा धर्छ त्यही कान्छा साहूले ।

दुई-चार अक्षर पढ्या नेता हिँड्छन् कार चढी
पिएचडी गरेँ भन्छन् छैन एउटा घडी
नेताज्यूका छोराछोरी अमेरिका, जापान
हाम्रा छोराछोरी भोक्कै उनकै सानमान ।

कविताले खान लाउन केके दियो भन ?
तिम्रो गन्थनमन्थन छाप्दा लाग्यो धेरै ऋण
कहिले फिर्ला तिम्रो बुद्धि कहिले उठ्ने माथि ?
लागेन खै आङमा घाम सधैँ देख्छु राति ।

आदर्शले नभरिने रैछ बूढा पेट
तिम्रो हठी स्वभाव देख्दा लाग्छ उदेक !
छैन खुसी मनभित्र आगो बलिरहन्छ
जीवन भयो शून्य बगर दुनियाँले भन्छ ।

०००
बुद्धनगर, काठमाडौँ