नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

(श्रृङ्खलाबद्ध कविताको ९५ औँ भाग)

टिक्ला र सङ्घीयता

चर्को क्रान्ति चल्यो खुबै मुलुकमा, आशा थियो शान्तिको ।
मौका छोप्न सिपालु छन् नि अगुवा, बाढी चल्यो भ्रान्तिको ॥
उम्दा ज्ञान विचार अक्कल विना, सारा कला मासियो।
व्याख्या उच्च बुझाइ दर्शन विना, सङ्घीयता लादियो ॥-१

नौलो ज्ञान नवीन शिल्प विधिले, उर्जा छ-यो के कति ?।
मान्छे ठालु बनेर गर्जिन पुग्यो, होला र के उन्नति ॥
पारी देश चिरा चिरा अब यहाँ, मिल्ला र के एकता ?।
रैतीका सपना पुगे बगरमा, टिक्ला र सङ्घीयता ?॥-२

जिल्ला केन्द्र प्रदेशको सदनको, नेतृत्व फिक्का बन्यो।
लादेका कर शुल्क धान्न नसकी, पीडा व्यथा झन् बढ्यो ॥
सौदा बात विचार शिक्षण विना, नौलो व्यवस्था मिल्यो।
व्यर्थैको नसुहाउने विधि बन्यो, नेपाल खोक्रो भयो॥ -३

सच्चा मौलिक न्यायको विधि विना, मिल्ला र के सम्मति ?।
मान्छे नैतिकवान् सुसभ्य नभए, बढ्ला समस्या अति ॥
सौदा बैठक खेलले सदनको, उल्टो बन्यो सभ्यता॥
मान्छेका झगडा कडा कलहले, टिकला र सङ्घीयता ?॥-४

सानो देश छ निम्न आय छ खुबै, गिर्दै गयो आर्थिक।
सत्ता शासन चल्छ जाल छलले, रम्छन् यहाँ मालिक॥
यस्तै चाल रह्यो भने मनुजका, बढ्लान् अझै झन् व्यथा ।
थर्काको भरमा यहाँ मुलुकमा, टिक्ला र सङ्घीयता ? ॥- ५

आज्ञा आसिक पारिबाट जहिल्यै, लिन्छन् यहाँका नर।
आफ्ना दाजु र भाइ मिल्न नसके, भत्कन्छ आफ्नै घर ॥
यस्तो काल करालका कहरले, आक्रान्त हुन्छौँ यता।
साह्रै कष्ट बढ्यो यहाँ मुलुकमा, टिक्ला र सङ्घीयता ?॥-६

०००
बट्टार, नुवाकोट । हालः बालाजु, काठमाडौं