नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

तुलसीप्रसाद भट्टराई :

मूसो आयो सदन घरमा मेचमा भ्वाङ पार्ने
सेतो हात्ती ढसमस बसी मेच मै स्वाङ पार्ने
लाप्पा खेल्छन् गज र चितुवा हेर्न आनन्द आयो
हेर्दै पल्लो घर दलिनको माइलो झन् रमायो ।

सोझा बाख्रा चरनतिर नै स्यालले हाल्छ घेरा
भेडा बस्छन् गगनमुनि नै छैन छानो र डेरा
खोजी गर्दै मृग हरिणको बाघ आयो सिकारी
गोठालो त्यो नगरपुरको सिंह आफै भिखारी ।

ब्वाँसो आयो शहर बिचमा बाल चल्ला हराए
को को हो लो गजब मचियो माउ बाछा कराए
को गर्ला खै जतन यिनको डाइनो छैन आज
साँढेलाई खटपट भयो देखदा कामकाज ।

कर्मी मौरी परिश्रम गरी खाद्य जोगाड गर्छ
भाले डाका ठग घर बसी धेर खाएर मर्छ
हड्डी भुत्ला पनि हसुरने जन्तु निस्के धरामा
सोझा सीधा पशु जति सबै थन्किए पिञ्जरामा ।

घोर्ले बोको बलि हुन गयो युद्धको अग्रदूत
यस्तै यस्तै अझ कति मरे नाम मात्रै सपूत
माछो मर्दा धुरुधुरु रुदै आँसु झार्दैछ गोही
नौलो योद्धा विपुल प्रतिभा जन्मिए हुन्छ कोही ।

०००
झापा