नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

डा. छायादत्त न्याैपाने :

कत्राे बडेमाकाे रहर मेरो !
याे कुनै चानचुन रहर हाेइन
सिङ्गै देश बनाउने रहर
जान्ने भएदेखि यै रहरका पछि पछि
दौडेकाे दौड्यै छु नबिसाई !
जति पढेँ जे जे पढेँ देशकै लागि भनेर पढेँ
विदेश गएर पढेँ विदेसिन पढेँ
पढ्दा पढ्दा हाेस उडेका बेला
मार-काट के के भाे जेल पुगेँ त्यै पढेँ
किताबहरू त कति पढेँ कति !
म त पढ्नकै लागि जन्म्या मान्छेसरि पढिरहेँ
पढ्दै गएँ पढ्दै गएँ पढ्दापढ्दै कहाँ पुगिनँ ?
निरन्तरकाे गतिशील पढाइले
मलाई कति सुन्दर उचाइमा पुर्‍यायाे
खुसीले भञ्ज्याङ छाेयाे देउराली देख्यो
आहा कस्तो मजा ! कति शक्तिशाली पदमा पुगेँ !
लाउडा,धमिजा, एनसेल, ओम्नी, यति, सुन, जलहरी
सरणार्थी, भेटघाट यात्रा (भिजिटभिसा) जाबा यस्तै यस्ता
कान्डै कान्डै उत्पादन सामर्थ्य बढाउने युक्ति बुद्धि
प्राप्तिकाे मेसाे मिलाउन कति पढेँ हुँला !
कम्ता मुस्किल थिएन याे पढाइ
तर म मिहिनेती इमानदार भएर पढ्ने बिदेसिएर पढ्ने
विदेशीका लागि पढ्ने ,सार्वजनिक हाेइन
स्पेसल शिक्षाका गाेप्य किताब पढ्ने
घुस कमिसनका गाेप्य विधि पढ्ने मान्छे न परेँ
कानुनका ठेली पढेँ मलाई चैन झाेपडीलाई ऐन पढेँ
पढ्दापढ्दै यति पढेँ यति पढेँ कि अब त
मलाई कुनै नीति नियम अनुशासन विधि-विधान
क्यैले नछुने भाे ! नैतिकता चाहिँदै नचाहिने भाे
देशका अङ्ग अङ्ग सबैतिर आफै अनुकुल
संवैधानिक संरचना तयार भयाे ! हा हा !! ताली…
मलाई पढाइले दिएको युवालाई खाडी पुर्‍याउने
र वृद्धलाई थाङनामा सुताउने गन्तव्य भेटियो
अब भने मलाई पढ्नु छैन
टन्नै भरियाे मेरो रहरकाे बौचाे
माटाे जीवन सुशासन गतिशील पाइला
आत्मनिर्भर हुन ज्ञान सिपले सम्पन्नता दिने
शिक्षा किन चाहियो म शक्तिसम्पन्नलाई ?
थन्क्याइदिएँ बाेरामा किताबहरू
अब म पढ्दा पढ्दा थाकेका
आँखाकाे मागपत्र मस्त पढ्छु
बिचमा उठाएर निद भङ्ग नगराउनू कसैले …!

०००
पर्वत, हाल काठमाडाैं