नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

उत्तम विचार :

मैदान छिर्न डर मान्दछ देख्छु लाछी
सोझो बनेर दुधको बसिदिन्छ साक्षी ।
जो चाल चल्दछ लुकी किन गर्छ ख्याल
हो देश यो मुसक ठान्दछ त्यो बिडाल ।।१।

छिर्दा सियो पछि धनाढ्य बनेर फाली
निस्के बिडाल अति भ्रष्ट बनेर जाली ।
भोकै मुसा जति मरून् नभुलेर पालो
छोडी कुँडे किन सुदूर हटोस् बिरालो ।।२।

जो ङ्यार्र ङुर्र घरमा दिनरात गर्छन्
ती पाल्तु हुन् कुकुर जो घटिया ठर्छन् ।
नङ्ग्रा खियाउन परोस् तर भन्छ नाइँ
यो देशमाछ उसकै लठिबज्र दाइँ ।।३।

जुम्रा यिनै उडुस हुन् उपिया समान
जो देशको रगतले तगार्छ ज्यान ।
बाँकी रहन्न अबशेष कतै नछाडे
अस्तित्व मेट्न कसिँदै छ अभिषप्त ढाडे ।।४।

गल्ती गरे सब मिली छलछाम ढाँट
दोषी ठहर्छ जहिल्यै किन यो ललाट ।
बाँचून् मुसा अब मिलेर बिडाल साथ
कोही नहून् मुलुकमा असहाय नाथ ।।५।

०००
काठमाडाैं