नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

घामसँगै झुल्किने तिमी
बादल बीचै अलमलियौ
जूनसँगै मुस्काउने तिमी
औँशीको रातमै बिलायौ ।

भन्न त के के भन्थ्यौ तिमी
याद सबै मेरा भुलायौ
समय सापेक्ष रहिछ्यौ तिमी
बिगतलाई सहजै पन्छायौ ।

फूलको न मतलब थियो तिमीलाई
बोटलाई त जरैदेखि पल्टायौ
सुनमा पनि सुगन्ध खोजी
कोहिनुर हिरा लत्यायौ ।

कस्तो रैछ तिम्रो कर्म
के के न पाउन बृन्दावन छोडी
रणभूमी चै आफूले हत्यायौ !
यस्तो होला भनेर मैले त पत्याउनै सकिन
के तिमीले पत्यायौ ?

काठमाडौं