नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

पढाएर धेरै वर्ष सोधें आफैंसित
गोरु हुँ कि गुरु हुँ म भन मेरा मित ?

भत्किएको देख्छु सधैं सीमा मर्यादाको
कस्तो आयो चलन हजुर कस्तो आयो रीत ?

तमाशा नै तमाशा छ हरेक मन्दिरमा
सुन्नुपर्छ सधैभरी कर्णकटु गीत

धुन्धुकारी भष्मासुर जता हेरे पनि
पढाउने गुरुहरू कठै भयभीत !

लुतोमाथि कोढ भयो पापी राजनीति
कसोगरी होला भरे समाजको हित ?

कति हेर्नु टुलुटुलु कुरूप यो चित्र
भएको छ मानवता नित्य पराजीत ।

अझै तल अझै तल जाला जस्तो लाग्छ
जति तल गए पनि मरेन है धित ।

चितवन