नेपाली हास्यव्यङ्ग्य अनलाइन पत्रिका

ज्ञानुवाकर पाैडेल :

कस्तो रहेछ त यो सहर था’भो
मान्छे हुन् कि हुन् पत्थर था’भो

हांस्दा पनि दुःख्यो जब यो मन
दिवा-स्वप्नको त्यो असर था’भो

सुरक्षार्थ खटिएको मालीलेनै यहाँ
किन चोर्नेगर्छ फूल अक्सर था’भो

नजाने बोल्न यहाँ चाकडीको भाषा
गुम्ने रैछ कसरी स्वर्ण अवसर था’भो

सुकिला पहिरनका मैला मनहरूले
कहाँ किन लुकाउँछन् खन्जर था’भो

छाडेर आफ्नो सारै रमाइलो त्यो गाउँ
आउन नहुने यो कैले यो सहर था’भो ।

०००