गोठाली
आँखा तीक्ष्ण लगाउँछन् बन बुटा देखे जता शोभित पार्छन् पूर्ण बिमाख बोट बिरुवा राखिन्न है सञ्चित
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौलीको व्यथा
गए दाँत फुक्लेर थोते बनें यी सबै केश पाकेर सेता भए यी न ता कानले सुन्छ,आँखा
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- ११)
(चाँडै लाग्ने बुढ्यौलीका बारेमा यसो भन्छ देवीप्रसाद) टड्कारो यो रहेको विचलित मनको राष्ट्रका आँगनीको जिज्ञासा जो
पुरा पढ्नुहाेस्हाँसे बुढा बा अनि
आफ्नै देश गरेर खान छ मजा भन्ने भयो चेतना उम्दा शिल्प कला लिई धरतीमा देखेर सम्भावना
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- १०)
(जेठा बालाई बुझाँउदै, यसो भन्छ देवीप्रसाद) जेठा बाले समाए जटिलसँग अझै च्याप्प पारेर घाँटी देवीको चित्त
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- ९)
जेठा बा को चिन्तै चिन्ता !! यस्तै हाम्रा सदाका अविरल गरिने कार्यले हुन्न शान्ति काला अत्यास
पुरा पढ्नुहाेस्छैनन् धरामा अरू
सारा सृष्टि सुचारु राख्न विधिले चाहेर नै बेसरी उम्दा रूप दया र धर्म सहितै ती मातृकाको
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला- ८)
कुशुमकर पला भन्छ देवीप्रसाद !! लागेको जीवनी यो अथक हजुरको सत्तरीका उकालो आस्था अध्यात्म बाडौँ-दिनपल नबनौँ
पुरा पढ्नुहाेस्जिन्दगीको उत्तरार्ध
यी हात चल्नै जब बन्द होलान् फोहोर आची यिनले नधोलान् माथी नउठ्लान्, अनि पेट खाली भर्ने
पुरा पढ्नुहाेस्सारा वृद्ध सुपूज्य हुन्
भित्री जीवनको रहस्य जसले जानीबुझी सारमा पार्दै उत्तम देह कर्म बलले लाग्दै सदाचारमा निष्ठावान बनेर प्रेरित
पुरा पढ्नुहाेस्





























