न्याय
वि.सं.२०८१
डा. हरिप्रसाद भण्डारी : ब्वाँसोले अचाक्ली गर्यो । वन्यजन्तुका पाठापाठी खाएर बस्नै नसक्ने बनायो । मृग,
पुरा पढ्नुहाेस्
हा ! हा ! हा ! हाम्रो बाउ त सुँगुर अरे
वि.सं.२०८१
सुरेशकुमार भट्ट : नेपालीहरूको नियति नै भनौं कि समयसापेक्ष कर्म भनौं सात समुन्द्र पारबाट बेलायती गोराहरूले
पुरा पढ्नुहाेस्
खच्चड
वि.सं.२०८१
रमेन्द्र काेइराला : देशप्रेमी छोराले भन्यो- "ए भाइ ! कति विदेशीको दास भइरहन्छौ ?" विदेशप्रेमी छोराले
पुरा पढ्नुहाेस्
ठग नेता
वि.सं.२०८१
डा. गोपाल पौड्याल 'मण्डने' : निर्वाचन नजिकिँदै थियो। गाउँमा फेरि चुनावी चटारो चल्यो। हरेक पाँच वर्षमा
पुरा पढ्नुहाेस्
मेला
वि.सं.२०८१
सुरेशकुमार पाण्डे : "के भयो दिदी ?"- गाउँकी ज्याङ्सरी एकलै बसेर रोएको देखेर मैतेलाई दया जाग्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
सामन्ती रूख
वि.सं.२०८१
गणेश शर्मा पाैडेल : मानिसहरूले शमीको रूख रोपे । समयक्रममा त्यो रूख निकै ठूलो भयो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
काजीमानको विशेषाङ्क
वि.सं.२०८१
हरि खनाल : 'कता हो काजीमान दाजु ? आज त खुट्टा पनि जेड आकारमा पो चल्या
पुरा पढ्नुहाेस्
नारदको प्रश्न !
वि.सं.२०८१
धनराज गिरी : दीर्घकालपछि नारदलाई फेरि धरतीको सम्झना आयो। कलियुगमा उनी त्यति आएनन् धरतीमा। यतिखेरका मानिस
पुरा पढ्नुहाेस्परिवर्तन
वि.सं.२०८१
सुरेशकुमार पाण्डे : " धिक्कार छ देश कङ्गाल भयो अरे !"- जुलुशलाई नियाल्दै मुर्खमणिले भन्यो। "के
पुरा पढ्नुहाेस्
अग्रगामी छलाङ
वि.सं.२०८१
बालकृष्ण खनाल : चन्दन बाजेको पुर्खेउली पेसा भनेकै कर्मकाण्डी हो। उनका बाउबाजेले त्यहीपेसाबाट राम्रै जयजेथा जोडिदिएका
पुरा पढ्नुहाेस्
