बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६८)
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा साेध्दै छन्। आफ्ना सन्तान सारा विविध विषयमा दक्ष पाराैँ भनेर । तृष्णाका
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ६७)
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्धानुभूति (गाह्रै गाह्राे) वृद्धावस्था छ गाह्रो अझ धन नहुँदा बन्धुकाे साथ गाह्राे। गाह्रो
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ६६)
देवीप्रसाद मिश्र : (साेध्छ देवीप्रसाद) यात्रा हाे जिन्दगानी सकल मनुजले लक्ष्यकाे खाेज गर्छ। बाबा आमासँगैका अनुभव
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६५)
देवीप्रसाद मिश्र : अजङ्ग आओस् यमराज फाँटमा लखेट्न सक्ने छु उता म काँठमा भन्ने थियो आँट
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६४)
देवीप्रसाद मिश्र : निराशले मानव पस्छ खाडल अठाेटमा मिल्छ विशेषता, फल सङ्कीर्णका बीज सबै हटून् पर
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला, ६३)
देवीप्रसाद मिश्र : बालापन सललल बग्ने कलकल पानी मानव चाेला निर्मल ठानी तुलबुल धेरै नगर न
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य (शृङ्खला – ६२)
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध भयो जब शक्ति हरायो जीवन गल्दा चित्त डरायो देख्दछ गाह्रो कार्य थलामा
पुरा पढ्नुहाेस्महाकवि लक्ष्मीप्रसादलाई चिठी
देवीप्रसाद मिश्र : भ्रष्टाचार त्यहीँ छ शोषण त्यहीँ निर्धाहरू छन् त्यहीँ । थुप्रा आलय हाँस्दछन् मनखुसी
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (६१)
देवीप्रसाद मिश्र (सासूबुहारी) छ नाता जमेकाे बुहारी र सासू सदा एकता हाेस् नझारेर आँसु मुमा साथ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ६०)
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा बनाैँ कर्मयाेगी नछाडेर काम गराैँ याेग व्यायाम भेटिन्छ राम गरे ध्यान खुल्ने
पुरा पढ्नुहाेस्





























