आमालाई चिठी
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : आशा उन्नतका सडे बगरमा भन्दै रुँदा छन् कति ।। माैकामा अब भर्छु कन्तुर
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५९)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : (जेठाबा यसाे भन्छन्) नयाँ याे जमाना सँगैमा समाज नयाँ रङ्ग खाेज्दै बढेको छ
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५८)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : (देवीप्रसाद यसाे भन्छ) सके ताप्न आगाे थलामा मुडाकाे कुनै छैन सन्त्रास ठण्डा खुँडाकाे
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली (काव्य शृङ्खला – ५७)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : देवीप्रसाद यसो भन्छ- बुबाका कुरा नित्य सुन्दै म आज हिँडेको छु छाडी सबै
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५५)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : देवीप्रसाद यसो भन्छ... सबै विश्वका वृद्ध सम्झेर आज नियालेर हिँड्दै छु बुझ्दै समाज
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य शृङ्खला (५४)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : लिई खाली भाँडो, धनधन भनी नित्य म बढी । कुदेँ भत्क्यो मेरो तर
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य शृङ्खला (५३)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा भन्छन् “अमर चिजको सञ्चय गरूँ” थियो आशा झार्ने शशि सगरको सूर्य भवमा
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५२)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठा बाकाे सुझाव बुबा पछाडि,साथकाे लगाम कार्य फाँटमा बढेर जान्छ सर्वथा विशेष दाजु,
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ५१)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : नपाल राग, रापिलाे प्रबुद्धका अमालमा नफाल क्राेध धारिलो विशेष बाेलचालमा नलाग कामदाममा धनाड्यका
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ५०)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : युवा थिएँ बुढो भएँ तथा छ सभ्य चेतना । कुनै निराश रासमा म
पुरा पढ्नुहाेस्
