बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५५)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : देवीप्रसाद यसो भन्छ... सबै विश्वका वृद्ध सम्झेर आज नियालेर हिँड्दै छु बुझ्दै समाज
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य शृङ्खला (५४)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : लिई खाली भाँडो, धनधन भनी नित्य म बढी । कुदेँ भत्क्यो मेरो तर
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्यौली काव्य शृङ्खला (५३)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठाबा भन्छन् “अमर चिजको सञ्चय गरूँ” थियो आशा झार्ने शशि सगरको सूर्य भवमा
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ५२)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : जेठा बाकाे सुझाव बुबा पछाडि,साथकाे लगाम कार्य फाँटमा बढेर जान्छ सर्वथा विशेष दाजु,
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ५१)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : नपाल राग, रापिलाे प्रबुद्धका अमालमा नफाल क्राेध धारिलो विशेष बाेलचालमा नलाग कामदाममा धनाड्यका
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ५०)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : युवा थिएँ बुढो भएँ तथा छ सभ्य चेतना । कुनै निराश रासमा म
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ४९)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : सदा अभाव चित्तमा लिएर झन् सबैजना । मडारिँदै दगुर्दछन् न पूर्ण हुन्छ कामना
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला – ४८)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध चिन्तन नठानिए, सदाशय लतारियाैँ बुढा मन। सशक्त नै थियाैँ तथा थकानझैँ भयाे
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली काव्य (शृङ्खला- ४७)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र: जेठाबाकाे उद्घाेष भएँ बुढाे गयाे चुराे म काम गर्न सक्दिन भनी निराश रासमा थचक्क
पुरा पढ्नुहाेस्बुढ्याैली (काव्य शृङ्खला- ४६)
वि.सं.२०८१
देवीप्रसाद मिश्र : वृद्ध, चिन्तन कलिकाे खलियाेभित्र पसेर जनकाे मन । मडारिन्छ सदा आज खाेजेर आसुरी
पुरा पढ्नुहाेस्
