शुद्ध खसीको मम
वि.सं.२०८१
रामप्रसाद अर्याल ‘अविराम’ : अचेल सचेत मानिसको चेत अचेत विचेत हुन थालेको छ । त्यसैले म,
पुरा पढ्नुहाेस्
अक्षरको खेती
वि.सं.२०८१
शिवप्रसाद जैँसी : लिखित रूपमा मानिसका भावना, विचार, सिद्धान्त र काम गर्ने तरीकालाई सम्प्रेषण गर्ने औपचारिक
पुरा पढ्नुहाेस्
मुखले खाइस् !
वि.सं.२०८१
चूडामणि रेग्मी : पूर्वका मोतीराम भनेर चिनिनु भएका चूडामणि रेग्मी ‘युगज्ञान’ कालमा निकै रौसिएर हास्यव्यङ्ग्य्य लेख्नु
पुरा पढ्नुहाेस्
छोइछिटो
वि.सं.२०८१
श्रीप्रसाद पोखरेल : आज आफ्नै हातले पकाएर मिठो पारेर खाने सोचेर मसला पिस्न बाहिर निस्किएँ ।
पुरा पढ्नुहाेस्
मेरो देश
वि.सं.२०८१
योगीश कृष्ण (छिमेकका एज जना निम्नमाध्यमिक तहका विद्यार्थीले आफूले लेखेको निबन्ध हेर्न दिए ।‘मेरो देश’ शीर्षकको
पुरा पढ्नुहाेस्
बैठके काजी
वि.सं.२०८१
हेमराज पौडेल : हाम्रो टोल (श्रीराम टोल) भन्दा पल्लो टोलको नाम हो हनुमान् टोल । आजकल
पुरा पढ्नुहाेस्
गाँडुतन्त्र
वि.सं.२०८१
लक्ष्मी रिजाल : “मैले जे लेखेँ, आँखाले हेरेर र मनले ठम्याएर लेखेँ ।” सम्पादकले मेरो कथालाई
पुरा पढ्नुहाेस्
गोदगादतन्त्र – जिन्दावाद ।
वि.सं.२०८१
डा. टीकाराम पोखरेल : उहिले उहिले हाम्रो देशमा व्यापारी, कर्मचारी, पत्रकार, शिक्षकहरूलाई कुटपिट गर्नेहरूलाई चोर, डाका,
पुरा पढ्नुहाेस्
अग्नि र गलत लगनी
वि.सं.२०८१
कुमार खड्का : आगो सौर्य रूप हो, सृष्टिको नायक कहलाउँछ सन्तुलित उपयोगले सभ्यताको रथ चलाउँछ मर्दा,
पुरा पढ्नुहाेस्
मुक्ति
वि.सं.२०८१
पी पी कोइराला : “भन, अब तिमीहरू कहाँ जान चाहन्छौ ?” पृथ्वीमा पुन जन्म लिन आँटिरहेका
पुरा पढ्नुहाेस्
