भासनको आतङ्क
वि.सं.२०८१
कहिले देशको कुनाकाप्चातिर पैरो बाढी, अनिकाल, महामारी, भोकमरी सुख्खाका समस्या पर्छन् । कहिले सर्पको बिगबिगी पर्छ,
पुरा पढ्नुहाेस्
घिउमान्छे
वि.सं.२०८१
भागवत खनाल : किशोरावस्थामा प्रवेश गर्दै रहेको समयको कुरा हो । पुस र माघ महिनाभरि विद्यालय
पुरा पढ्नुहाेस्
बाहुबली
वि.सं.२०८१
ढाकामोहन बराल : “आज भोलि निकै जाँगर चलेको देख्छु त ।” श्रीमतीको कुराले सुनेर मुसुक्क हाँस्यो
पुरा पढ्नुहाेस्
उम ! रिसकै कुरो
वि.सं.२०८१
बद्रीप्रसाद ढकाल : जहाँ कमजोरी हुन्छ त्यहाँ बडो रिस उठ्छ । फेरि यो रिस भन्ने कुरो
पुरा पढ्नुहाेस्
वास्तु बिग्रिएको गाउँ (२)
वि.सं.२०८१
गोपेन्द्रप्रसाद रिजाल : जुरेको कमेरो ल्याएर दशैँमा घर सिँगारेर पनि मन भने मकै भुट्ने हाँडीको पिँध
पुरा पढ्नुहाेस्
मेलामा भएको झमेला
वि.सं.२०८१
कृष्ण शर्मा सुमु : मर्नु भनेपछि मलाई साँच्चै डर लाग्छ । जन्म लिँदा पनि उस्तै डराएको
पुरा पढ्नुहाेस्
सौता
वि.सं.२०८१
बासुदेव तिमल्सिना : “मेरो प्यारो खसम ! म अब धेरै दिन बाँच्तिनँ । म मरेपछि तपाईं
पुरा पढ्नुहाेस्
दारी
वि.सं.२०८१
विनोद खनाल : चिउँडा र गालामा जवानीको सूचना दिँदै पलाउने रौंलाई दारी भनिन्छ । यसलाई दारी
पुरा पढ्नुहाेस्
कुत्ता र जुत्ता
वि.सं.२०८१
चिरञ्जीवी दाहाल : झ्वाट्ट हेर्दा कुत्ता र जुत्ता एकदम विपरीत वस्तुहरू हुन् जस्तै लाग्छ । किनभने
पुरा पढ्नुहाेस्
निसृष्ट
वि.सं.२०८१
मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ : “बाबा, यिनीहरू किन बाटोमा छाडिएका ?” बाटोमा छाडा छाडिएका चौपायाहरूलाई इङ्गित गर्दै
पुरा पढ्नुहाेस्
