अखिल नेपाल राष्ट्रिय खैरे दलको योजना
वि.सं.२०८०
हाेम सुवेदी : के छ बा हालचाल ? केही लेख्तै हुनुहुन्छ जस्तो छ नि ? मैले
पुरा पढ्नुहाेस्
प्रतीक्षा पारिश्रमिकको
वि.सं.२०८०
योगीश कृष्ण : सम्पादकज्यू, सादर नमस्कार, (यस कारण कि तपाईंको पत्रिकामा मेरो रचना प्रकाशन भएको छ)
पुरा पढ्नुहाेस्
भाउ बढेछ
वि.सं.२०८०
अशोककुमार शिवा : खै के भन्नु र बेफ्वाँकमा, यो भाउको कुरा । भाउ भन्ने पनि अचम्मैको
पुरा पढ्नुहाेस्
रुद्रघण्टी हरायो !
वि.सं.२०८०
गायत्री परिरोशनी : माफ गर्नुहोला, रुद्रघण्टी भन्ने कुरो मेरो मात्र होइन, तपाइँहरूको पनि हराएको हुनसक्छ ।
पुरा पढ्नुहाेस्
कुरा बनाइस् ! टाट पल्टँदा पनि धाक !
वि.सं.२०८०
चूडामणि रेग्मी : पूर्वका मोतीराम भनेर चिनिनु भएका चूडामणि रेग्मी ‘युगज्ञान’ कालमा निकै रौसिएर हास्यव्यङ्ग्य लेख्नु
पुरा पढ्नुहाेस्
पुर्पुरोमा पिएचडी
वि.सं.२०८०
भोजराज रेग्मी ‘मुखाले’ : सधैँ अरूका कुरा मात्रै कत्ति गर्नु । कत्ति लेख्नु ? हुन पनि
पुरा पढ्नुहाेस्
खोपडी
वि.सं.२०८०
देवीप्रसाद घिमिरे : झुपडीमा रमाउनेदेखि दिनलाई रात र रातलाई दिनमा परिणत गरेर कमाउनेसम्म, फुटपाथमा भविष्य खोज्नेदेखि
पुरा पढ्नुहाेस्
आफ्नो डम्फु आफै बजाउन थालेँ है
वि.सं.२०८०
नगिता लेप्चा राई : आफ्नो आफ्नो डम्फु आफैले नबजाउनु भन्ने उखान भनुँ कि डायलग भनुँ सानामा
पुरा पढ्नुहाेस्
अक्षर आतङ्क
वि.सं.२०८०
मनोज गजुरेल : मलाई ‘राम्रो म’ भनेर पढ्दाखेरी एउटा प्रश्न बारम्बार दिमागमा पस्ने गर्दथ्यो । ती चारतिर
पुरा पढ्नुहाेस्
सैजुको ‘परावर्तन’ भित्र छोटो विचरण !
वि.सं.२०८०
बद्रीप्रसाद दाहाल : काव्यको लघुतम रूप हो मुुक्तक । पूर्वीय काव्यसिद्धान्त अनुसार यो समासरहित हुन्छ ।
पुरा पढ्नुहाेस्
