जुकरवर्ग, हेर न भ्याइ नभ्याइ छ
वि.सं.२०८०
गायत्री खरेल : समय त उत्ति नै त हो । रातदिन गर्दा चौबीस घण्टा । काम
पुरा पढ्नुहाेस्
घटाेत्कच शर्माकाे ‘आलोचक बन्नु होस्…’ निबन्धमा व्यङ्ग्य
वि.सं.२०८०
डा. सुकराज राई : प्रस्तुत निबन्ध दमाहा निबन्ध सङ्ग्रहमा सङ्गृहीत छ । वस्तुपरक शैलीमा लेखिएको दुई
पुरा पढ्नुहाेस्
कनकर्नो
वि.सं.२०८०
काशीनाथ मिश्रित : ए हजुर ! त्यसरी हावा खुस्केला जस्तो गरी न दौड्नुस् न भन्या !
पुरा पढ्नुहाेस्
स्वार्थ
वि.सं.२०८०
अशोककुमार शिवा : मानिस सचेत र संवेदनशील प्राणी हो । मानिसले हरेक कुरामा सचेतताका साथ सतर्क
पुरा पढ्नुहाेस्
सेवा
वि.सं.२०८०
रमेशचन्द्र घिमिरे : ‘सेवा नै ठूलो धर्म हो’ भन्ने मन्त्रलाई आधार मानेर ऊ अफिसमा कुर्लन्थ्यो, सामाजिक
पुरा पढ्नुहाेस्
हाम्रो शिक्षा
वि.सं.२०८०
छायादत्त न्यौपाने : (चिया पसलमा क र ख को संवाद सुन्दै गर्दा शिक्षा मन्त्रालयमा भेटेका कर्मचारीको
पुरा पढ्नुहाेस्
म्याउ, ढ्याउ मिलेर भ्याऊँ भाले
वि.सं.२०८०
विश्व शाक्य : अचेल सहमतिको कुराको मिति सकिएको जस्तो छ । हाम्रा पर्धानमन्तरी झल्लुनाथजी जाँडपानी त
पुरा पढ्नुहाेस्
कलब्रेक जिन्दगी
वि.सं.२०८०
तिलकप्रसाद लुइटेल : जिन्दगीलाई नै कलब्रेक मान्ने जयमङ्गल सय प्रतिशत चार्ज गरेको मोबाइल हातमा लिएर बेलुकाको
पुरा पढ्नुहाेस्
गुरुहरूको आन्दोलन !
वि.सं.२०८०
सुरेशकुमार पाण्डे : गुरुहरूको आन्दोलन केका लागि होला ?- नेत्रले अध्यापक मणिकलालसँग बुझ्न खोज्यो । हाम्रो
पुरा पढ्नुहाेस्
भरणार्थी
वि.सं.२०८०
रामकुमार पाँडे : कहीं नभएको हाँडी यहींको जात्रामा । हेर्नोस्, सुनको थालमा माग्ने विकासे मन्त्री हुन्
पुरा पढ्नुहाेस्
