डङ्कुटी डङ्… डङ्कुटी डङ्… (२)
वि.सं.२०८०
कृष्ण प्रधान : (प्रस्थान हुन अघि धधङ्बे बड़ाले कुकुरजस्तो अभिनयमा सबैलाई हेर्छ । एकक्षणपछि धधङ्बे बड़ा
पुरा पढ्नुहाेस्
करसाब
वि.सं.२०८०
अन्जु शर्मा : ऊ व्यापार थोर कालोबजारी धेर गथ्र्यो । शहरमा कुख्यात कालो बजारीका नामले परिचित
पुरा पढ्नुहाेस्
पख्नोस् !
वि.सं.२०८०
भैरव अर्याल : “पख्नोस्, एउटा लेख दिउँला ।” ‘पस्नोस्’— उही- चिर-परिचित शब्द ! यही पत्यारलाग्दो आश्वासन
पुरा पढ्नुहाेस्
चिप्लिनेका चिप्लै कुरा
वि.सं.२०८०
संप्रस पौडेल : असार साउनको बाटो । खाल्डाखुल्डी, हिलो, चिप्लो नहुने कुरै भएन । पैदल गर्नेहरू
पुरा पढ्नुहाेस्
अर्गानिक नेपालीको खोजी
वि.सं.२०८०
विश्व विनोद : बिहान विदेशमा बनेको मोबाईलले ट्याक्क उठाउँछ । हाई काढ्दै उठ्यो । पिसाब फेर्न
पुरा पढ्नुहाेस्
कुकुरको पुच्छर
वि.सं.२०८०
नगिता लेप्चा राई : म बसेकी शहर विशाल र भव्य छ । तर यो सरहको छात्तीभरि
पुरा पढ्नुहाेस्
भाँतीभाँतीका कपालभाँती !
वि.सं.२०८०
नरेन्द्रराज पाैडेल : हिजोआज शिष्टाचार निर्बाह गर्ने मेसोमा पनि बामदख्खिन कित्तातिरजस्तै थरीथरी समीकरण र तालमेल देखापर्न
पुरा पढ्नुहाेस्
स्वार्थी दुनियाँ
वि.सं.२०८०
सञ्जय साह मित्र : एक युगको एक थोपा समयको कहानी हो । दुनियाँभरको कुनै एक सानो
पुरा पढ्नुहाेस्
हजुर्का कुख्याति यहाँ क्यान खोल्थेँ (१)
वि.सं.२०८०
डा. गोविन्दराज भट्टराई : एक छिमेकीले एक दिन लक्ष्मण गाम्नागे बिस्तारै एउटा कुलततिर आकृष्ट हुँदै छन्
पुरा पढ्नुहाेस्साइकल र भुँडी
वि.सं.२०८०
संप्रस पौडेल : अहिले मसँग साइकल छैन । धेरै पहिले जीवनमै एउटा साइकल किनेथेँ । त्यही
पुरा पढ्नुहाेस्
