मालामाल
वि.सं.२०८०
नन्दलाल आचार्य : ‘आजै र अहिल्यै निर्णय गरौँ ।’ विद्यालयको टिफिनको समयमा शिक्षक रामनाथले भने ।
पुरा पढ्नुहाेस्
त्यो नेपाली होइन
वि.सं.२०८०
राजेन्द्र कार्की : कुमारजी आज्ञा गर्नु हुन्छ । हे अगस्तेमुनि, को नेपाली हो, को नेपाली होइन
पुरा पढ्नुहाेस्
पानीको समस्या
वि.सं.२०८०
शरद जोशी : अनुवाद :: व्यङ्ग्याचार्य हिन्दी साहित्यका विशिष्ट र विख्यात हास्यव्यङ्ग्य शिल्पी शरद जोशी २१
पुरा पढ्नुहाेस्
माथि
वि.सं.२०८०
नगिता लेप्चा राई : माथि भनेको अग्लो ठाउँ बुझ्थेँ...बुझिरहेकी थिएँ । त्यसरी नै तल भनेको फेद
पुरा पढ्नुहाेस्
बड्कौँलोः नयाँ विधा
वि.सं.२०८०
होम सुवेदी : परिचयः यो साहित्यको एक नयाँ विधा हो । कसैले सुसेली कसैले खोरिया कसैले
पुरा पढ्नुहाेस्
जुकाहरू
वि.सं.२०८०
दिव्य गिरी : ‘आज जुलुसमा जानु पर्दैन ?’ उसकी स्वास्नीले सोधी । ‘किन जानु जुलुस सुलुसमा
पुरा पढ्नुहाेस्
बैकुण्ठतिर भौतारिंदा
वि.सं.२०८०
विनोद खनाल : पुराणतिर बैकुण्ठको बयान सुन्दा कहिले मरिन्छ र बैकुण्ठ जान पाइएला भन्ने लागिरहन्थ्यो ।
पुरा पढ्नुहाेस्
केही उखानका बखान
वि.सं.२०८०
अशोककुमार शिवा : नेपाली समाजमा एउटा उखान छ, “सोझो औलाले घ्यु आउँदैन ।” पूर्खाले उखान त
पुरा पढ्नुहाेस्
हास्य र व्यङ्ग्यबीच पारस्परिक निर्भरता र अन्तर्सम्बन्ध
वि.सं.२०८०
डा.गंगाप्रसाद अधिकारी : हास्य र व्यङ्ग्य अलग-अलग कुरा हुन् । स्वभाव, क्रियाकलाप, गुण आदि विविध दृष्टिले
पुरा पढ्नुहाेस्
माछो माछो भ्यागुतो
वि.सं.२०८०
नरेन्द्रराज पौडेल : सधैँ समयमा उठ्थे, हातमुख धुन्थे, अलिअलि व्यायाम र न्यासध्यान गर्थे र सात्विक खानपान
पुरा पढ्नुहाेस्
