गणतन्त्र ता आएकै हो
वि.सं.२०८१
हाेम सुवेदी : कति दुःख थियो मैच्याङ्लाई छोराछोरी हुर्काउन गाईबस्तु फुकाउन बिस्कुन सुकाउन घाँस काट्न र
पुरा पढ्नुहाेस्
भ्यूटावर…
वि.सं.२०८१
ई. कुमार खड्का : हेर्दै त्रीपुर जस्ता लाग्ने महल आलिसान छन् हाम्रै रगत पसिनाको रङ्ग शोभायमान
पुरा पढ्नुहाेस्
खुरापाती
वि.सं.२०८१
ढाकामाेहन बराल : रानीतिक पार्टीहरुको कब्जामा पर्दछ्न् सामाजिक संस्थानका साधरण सदस्यका दिनहरु । बञ्चित इच्छुकहरु कुरिरहन्छ्न्
पुरा पढ्नुहाेस्
भाले बनी खोक्दछ
वि.सं.२०८१
कृष्णप्रसाद पौडेल `जस्ताघरे´: आफू दम्भ लिएर अन्य मनुका, निन्दा गरी हिँड्दछ । स्रष्टा नायक साधु जे
पुरा पढ्नुहाेस्
विकास र विकासे
वि.सं.२०८१
देविका तिमिल्सिना : कालो मैलो छेउकुना च्यातिएको भित्रभित्रै थङ्ङ्घिलो आफैंमा अस्तव्यस्त चकनाचुर फाइलभित्रको एउटा सफा सुन्दर
पुरा पढ्नुहाेस्
सानो शहरमा ठूलो मानिस
वि.सं.२०८१
युवराज भण्डारी : पृथिवीभन्दा कैयौं गुना विशाल यो ब्रह्माण्डमा एउटा सानो देशको यति सानो शहरमा तिमी
पुरा पढ्नुहाेस्
पाँच ठोक्तक
वि.सं.२०८१
रूद्र ज्ञवाली : १. मनलाई जोख्न नाप्न मिल्ने तराजु हुँदैन ढक हुँदैन मन तानिने मनले हो
पुरा पढ्नुहाेस्
घाम र बा, आमा
वि.सं.२०८१
ठाकुर बेलवासे : अग्राखजस्तो अनि छिप्पिएको समयको लौरो टेकेर मैले घोडचढी खेलेको घाम पश्चिमको अग्लो क्षीतिजमा
पुरा पढ्नुहाेस्
अचानो
वि.सं.२०८१
नवराज कार्की : ठूनो काठको टुक्रा सानो गिंड हो यो, अचानो ! खाँदा खाँदा चोट अनेकौँ
पुरा पढ्नुहाेस्
यसो गरे कसो होला ?
वि.सं.२०८१
रामदेव पाण्डे : कहिलेकाहीं एक्लै घोत्लिएर सोच्छु फेरि आफैं झस्किन्छु ला म पनि के के गर्न
पुरा पढ्नुहाेस्
